Με αυτά τα ταπεινά βιβλία μάθαμε γράμματα - Είχαν μέσα τους έναν ολόκληρο κόσμο

 
22/8/2026

Ένα παλιό Αναγνωστικό και ξαφνικά ανοίγει ένα παράθυρο σε μια ολόκληρη εποχή.

Γράφει η φιλόλογος Γιώτα Ιωακειμίδου 

Με αυτά τα βιβλία έμαθαν γράμματα πολλές γενιές Ελλήνων. Τα κουβαλούσαμε στην πάνινη ή τη δερμάτινη σάκα μας, τα ντύναμε προσεκτικά για να μη λερωθούν και γυρίζαμε τις σελίδες τους τόσες φορές, που στο τέλος γνωρίζαμε ακόμη και τις εικόνες τους απ’ έξω.

Τα Αναγνωστικά εκείνων των χρόνων είχαν μέσα έναν ολόκληρο κόσμο. Ιστορίες από την οικογένεια και το χωριό, από τη ζωή στην ύπαιθρο και τις δουλειές των ανθρώπων, ποιήματα, ελληνική ιστορία και μυθολογία, φύση και παράδοση. Και ανάμεσα στις σελίδες τους συναντούσαμε σημαντικούς Έλληνες λογοτέχνες, πολλές φορές χωρίς ακόμη να καταλαβαίνουμε πόσο σπουδαίοι ήταν.

Δεν ήταν όλα στην εκπαίδευση εκείνης της εποχής ιδανικά, κάθε άλλο. Όμως εκείνα τα ταπεινά Αναγνωστικά έκαναν κάτι πολύ σημαντικό: έφεραν το παιδί κοντά στο γραπτό λόγο. Μας έμαθαν όχι μόνο να συλλαβίζουμε και να διαβάζουμε, αλλά σιγά σιγά να αγαπάμε την ιστορία, το ποίημα, τη διήγηση, την ίδια τη λέξη.

Και ίσως γι’ αυτό, ύστερα από τόσες δεκαετίες, ένα φθαρμένο εξώφυλλο αρκεί για να μας γυρίσει πίσω.

Στο ξύλινο θρανίο. Στον μαυροπίνακα. Στη μυρωδιά του χαρτιού και της κιμωλίας. Στη φωνή του δασκάλου:

«Ανοίξτε το Αναγνωστικό σας…»

Και εμείς το ανοίγαμε.

Χωρίς να ξέρουμε ακόμη πως μαζί του ανοίγαμε και την πρώτη μικρή πόρτα στον κόσμο των βιβλίων. -Πηγή