Εκεί που ο Αρχαιοελληνικός Κόσμος συναντά τον Χριστιανισμό!

Θαλής ο Μιλήσιος, προσωκρατικός φιλόσοφος, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας

Όσο παράξενο κι αν φαίνεται στην εποχή μας, στην οποία κυριαρχούν η ρηχότητα, η απόρριψη της φιλοσοφίας και της επιστήμης,

η περιφρόνηση ή η αδιαφορία για την θρησκεία, και η άναρχη επικράτηση του εγώ και της ματαιοδοξίας, υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν να μελετήσουν και να εμβαθύνουν τις αποκτημένες κατά το παρελθόν γνώσεις, ώστε η ζωή τους να γίνει πιο υποφερτή, πιο ανθρώπινη! 

Υπό αυτό το πνεύμα, παρατίθεται εδώ ένα απόσπασμα βιβλίου, στο οποίο καταδεικνύεται ότι ο Αρχαιοελληνικός Κόσμος συναντά τον Χριστιανισμό, εκεί όπου το καλό και το αγαθό είναι οι υπέρτατες αρχές της ζωής. 

"Πριν από το χριστιανικό "Αγαπάτε αλλήλους" και την ηθική προσταγή του Kant "Πράττε τοιουτοτρόπως, ώστε τα κίνητρα των πράξεών σου να μπορούν να χρησιμεύουν ως αρχές μιας καθολικής νομοθεσίας", οι Έλληνες έθεσαν τις βασικές αρχές της ηθικής:

-"Μη κακολογείν τούς πλησίον", Χίλων (Διογ.Λαέρ. Α, 69).

-Όσα νεμεσάς τω πλησίον, αυτός ποιεί" (Για όσα αγανακτείς με τον πλησίον σου, εσύ μην κάνεις) Θαλής (Στοβ. Περί Φρονήσεως Γ, ε).

-"Αγάπα τον πλησίον σου μικρά ελαττούμενος" (Αγάπα τον πλησίον σου και με μικρή ζημιά σε βάρος δικό σου) Θαλής (Στοβ. Περί Φρονήσ. Γ, ε). 

-"Εάν α τοις άλλοις επιτιμώμεν, αυτοί μη δρώμεν" (Αυτά που αποδοκιμάζουμε στους άλλους, ας μην τα κάνουμε) Θαλής (Διογ. Λαέρτ. Α, 36).

-"Μη ψεύδου" Σόλων (Διογ. Λαέρτ. Α, 60).

Από τα παραπάνω γίνεται κατανοητό ότι η ηθική και η αγάπη δεν είναι αρχές τις οποίες διδάσκει μόνο ο Χριστιανισμός. Αντίθετα, γι΄ αυτές μίλησαν και έγραψαν οι αρχαίοι Έλληνες. Πολλοί εκ των οποίων ζούσαν έμπρακτα με αυτές τις αρχές. 

Σόλων ο Αθηναίος, νομοθέτης, φιλόσοφος, ποιητής, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαιότητας

Ο Ιάσων Ευαγγέλου, ιατρός και φιλόσοφος, από το βιβλίο του οποίου είναι το ανωτέρω απόσπασμα (Ανθρωπιστική Ηθική, εκδ. Σαββάλα, 1996), θεωρεί ότι οι θεωρίες των Ελλήνων προηγήθηκαν αυτές του Χριστιανισμού:

"Πρώτοι οι Έλληνες φιλόσοφοι ταυτίσανε την αρετή με το μέτρο, τον ρυθμό, την πειθαρχία, την τάξη, την αρμονία, τη συμμετρία, την εξυπνάδα, την ηρεμία (αταραξία ψυχής), την εσωτερική δύναμη, την αισιοδοξία στη ζωή. 

Και την κακία την ταυτίσανε με την έλλειψη ή την υπερβολή (ποτέ με τη μεσότητα που υποδείχνει η φρόνηση), την αρρυθμία, τη σύγχυση, την αταξία, την αναρχία στην ψυχή και στις πράξεις, τη μωρία, την ταραχή (τύψη), την αδυναμία του χαρακτήρα, τη δυσαρμονία στις σχέσεις με τον εαυτό μας και το περιβάλλον, την απαισιοδοξία στη ζωή".

Αν ο σύγχρονος άνθρωπος καταφέρει να ζήσει με βάση τις αρχές των Ελλήνων περί αρετής και κακίας, τότε θα καταφέρει να ζήσει χριστιανικά, ανεξαρτήτως της θρησκείας την οποία ασπάζεται!