Μακεδονικός Αγώνας: Άγγλος Λοχαγός Traqmann για Βούλγαρους: Σπανίως ένας λαός διέπραξε τόσες κτηνωδίες και ασέλγειες

Ο Μακεδονικός Αγώνας μέσα από το αρχείο του Γερμανού Καραβαγγέλη 

22/5/2022

Για τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Βούλγαροι κατά των Ελλήνων σε εδάφη όπου πάτησαν το πόδι τους οι κομιτατζήδες, έφριτταν ακόμα και οι ξένοι επίσημοι της εποχής! 

Ο Γάλλος πρωθυπουργός Κλεμανσώ,

όταν έλαβε τις εκθέσεις των αντιπροσώπων της Γαλλίας εις Μακεδονίαν επί της διαγωγής των Βουλγάρων κατά των Ελλήνων κατοίκων, είπε στην γαλλική βουλή: "Ευρισκόμεθα προ μιας επανόδου εις τους χρόνους των ορδών του Αττίλα".

Ο δε απεσταλμένος εις Μακεδονίαν του αγγλικού επιτελείου λογαχός Traqmann έστειλε τηλεγράφημα στην αγγλική εφημερίδα Dailly-Telegraph: 

"Ουδέποτε εις την ιστορία εδόθησαν παραδείγματα τόσον πεπορωμένης σκληρότητος όσης παρουσίασαν οι Βούλγαροι και σπανίως εις την Ιστορίαν του Κόσμου ένα Έθνος προσήγγισεν εις τοιούτον βαθμόν συνολικών σφαγών, κτηνωδίας και ασελγείας". 

Θεωρητικά οι Βούλγαροι "συμμάχησαν" με τους Έλληνες και τους Σέρβους, προκειμένου να εκδιωχθούν οι Τούρκοι. Ωστόσο, οι Βούλγαροι δεν έστειλαν απλά στρατό. Έστειλαν Βούλγαρους κομιτατζήδες, που άρχισαν απηνή διωγμόν κατά των Ελλήνων (και στην Μακεδονία και στην Θράκη) με σκοπό να αλλοιωθεί η εθνολογική σύσταση και της Μακεδονίας και της Θράκης.

Πρώτοι στόχοι των Βουλγάρων ήταν η ελληνικός κλήρος, οι διδάσκαλοι και οι ελληνικές κοινοτικές αρχές. 

Κατέλαβαν πολλές ελληνικές μητροπόλεις και εκδίωξαν τους επισκόπους. Οι διωχθέντες επίσκοποι ήσαν οι Σερρών, Πραβίου, Στρωμνίτσης, Κομοτηνής, Τυρολόης, Αδριανουπόλεως, Διδυμοτείχου, Δράμας κ.ά.. 

Φόνευσαν άγρια τον διάκονο της επισκοπής Ηρακλείας Γιαννόπουλο.

Μαχαίρωσαν τον ιερέα του χωρίου Μακρόβη και τον πέταξαν αδικαιολογήτως στις φυλακές.

Τον διάκονο της Μητροπόλεως Δράμας (και αργότερα αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Χρυσόστομος) τον χτύπησαν αλύπητα μέχρι αιμοπτύσεως και τον πέταξαν κι αυτόν στις φυλακές. 

Την ίδια μοίρα είχαν και πολλοί άλλοι ιερείς. 

Έκλειναν τα ελληνικά σχολεία και ανάγκαζαν με την βία τους γονείς να στέλνουν τα παιδιά τους σε νεοϊδρυθέντα βουλγαρικά σχολεία. Όποιος δεν υπάκουε, απειλούνταν με εξορία, βία και θάνατο.

Άρπαζαν ελληνικές περιουσίες και είχαν φτάσει μέχρι του σημείου να αφαιρούν τις λεκάνες των αποχωρητηρίων και τις θύρες των οικιών. Όσα άρπαζαν, τα έστελναν στο εσωτερικό της Βουλγαρίας. 

Στην περιοχή Ζίχνης-Παγγαίου, η τρομοκρατία είχε φθάσει στο κατακόρυφο. Πολλές γυναίκες και μικρά ακόμη κορίτσια βιάσθηκαν, ενώ οι άνδρες παρεπέμποντο σε στρατοδικεία ως δήθεν πράκτορες των Τούρκων και τους εκτελούσαν ή τους εξόριζαν. 

Στην Καβάλα, όσοι Έλληνες είχαν τολμήσει να πλησιάσουν στο λιμάνι τα ελληνικά πλοία τους, συλλαμβάνονταν και φυλακίζονταν. 

Πότε συνέβησαν όλα αυτά τα τραγικά γεγονότα; 

Όταν οι Έλληνες είχαν συμμαχήσει με τους Βούλγαρους και ο Ελληνικός Στόλος ήδη πολεμούσε κατά του ισχυρού τουρκικού στόλου στο Αιγαίο!

Η ελληνική κυβέρνηση είχε διαμαρτυρηθεί προς την βουλγαρική, καθώς και προς τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής. 

Δυστυχώς, κανείς δεν έδινε σημασία στην ελληνική κυβέρνηση, και τα εγκλήματα εις βάρος του Ελληνισμού συνεχίζονταν. 

Κάπως παρόμοια εξελίσσεται και η σύγχρονη ιστορία: Τα δίκαια του Ελληνισμού παραβιάζονται ασύστολα και η μία μετά την άλλη οι ελληνικές κυβερνήσεις στέλνουν αυστηρά διαβήματα προς τις εχθρικές χώρες, μία εκ των οποίων είναι η Τουρκία. Όσο για την Βουλγαρία, αυτή συνεχίζει και σήμερα να υπερασπίζεται τα δικά της δίκαια, ανιστόρητα και μη. Οι δε μεγάλες δυνάμεις εξακολουθούν να δρουν προς όφελος μόνον των δικών του συμφερόντων. 

Επειδή μέσα στον σκληρό τροχό της Ιστορίας όλα είναι πιθανόν να ξανασυμβούν, ο μεγάλος φόβος για το έθνος μας είναι τούτος: Μήπως χάσουμε ξανά εδάφη, μήπως βιαστούν ξανά οι τόποι και οι ψυχές των Ελλήνων, ζωντανών και νεκρών...