Κίνδυνος από μικροπλαστικά: Πλαστικά μπουκάλια, κύπελλα κ.λπ. αυξάνουν τον κίνδυνο άνοιας και νόσου Πάρκινσον

 

5/12/2023

Τα πλαστικά σκεύη έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Αλλά η αργή αποσύνθεση του πλαστικού προκαλεί επίσης τη διείσδυση μικροπλαστικών και νανοπλαστικών στην τροφική αλυσίδα. Μελέτες καθιστούν πλέον σαφές πόσο αυτά τα σωματίδια αυξάνουν τον κίνδυνο Πάρκινσον και άνοιας.

Νέα έρευνα δείχνει ότι τα νανοπλαστικά - μικροσκοπικά σωματίδια που σχηματίζονται από καθημερινά πλαστικά αντικείμενα μέσω αργής αποσύνθεσης - συνδέονται με πρωτεΐνες που μετ την σειρά τους συνδέονται με την νόσο του Πάρκινσον και την άνοια. Τα νανοσωματίδια πολυστυρενίου διαλύονται αργά από πλαστικά μπουκάλια, κύπελλα και μαχαιροπίρουνα, τα οποία στην συνέχεια συνδέονται με την άλφα-συνουκλεΐνη στο ανθρώπινο σώμα. Αυτό συνδέεται με τις δύο ασθένειες. Αυτό είναι το εύρημα μιας νέας μελέτης από τη Σχολή Περιβάλλοντος Nicholas στο Πανεπιστήμιο Duke και το Τμήμα Χημείας στο Trinity College of Arts and Sciences.

Η πιο εκπληκτική ανακάλυψη ήταν ο στενός δεσμός μεταξύ πλαστικού και πρωτεΐνης στα λυσοσώματα των νευρώνων, δήλωσε ο Andrew West, επικεφαλής ερευνητής της μελέτης. Τα λυσοσώματα είναι πεπτικά οργανίδια μέσα στα κύτταρα που χρησιμοποιούν ένζυμα για να διασπάσουν τα απόβλητα και τα κυτταρικά υπολείμματα. «Η μελέτη μας δείχνει ότι η εμφάνιση μικροπλαστικών και νανοπλαστικών στο περιβάλλον μπορεί να αποτελέσει μια νέα πρόκληση για τον κίνδυνο και την εξέλιξη της νόσου του Πάρκινσον», δήλωσε ο West σε δελτίο τύπου. Αυτό είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό δεδομένης της αναμενόμενης αύξησης αυτών των ρύπων στο νερό και τα τρόφιμα μας, πρόσθεσε.

Κατά συνέπεια, οι περισσότερες περιπτώσεις Πάρκινσον μπορούν να προληφθούν. Πρέπει «απλώς» να αφαιρέσετε όλο το πλαστικό. Η αποφυγή όλων των πλαστικών σκευών (ειδικά όλων των πλαστικών μιας χρήσης) θα ήταν μεγάλη βοήθεια. Όσο λιγότερο από αυτό το πλαστικό καταλήγει στο περιβάλλον, τόσο μικρότερη είναι η μόλυνση με μικρο-και νανοπλαστικά και άλλες επιβλαβείς χημικές ουσίες στην τροφική μας αλυσίδα. Αυτό καθίσταται σαφές και από δύο άλλα αποτελέσματα μελέτης (εδώ και εδώ). Πηγή