Δίκαιο και αδικία: Το αίμα που πρόκειται να χυθεί για το δίκαιο, δεν κυλάει ήρεμα στις φλέβες, αλλά...

1/12/2024

Ο Ισοκράτης είπε: Ας μη ζηλεύουμε αυτόν που κερδίζει με αδικίες, αλλά να τιμάμε εκείνον που με δικαιοσύνη ζημιώθηκε. Ασπαζόμαστε αυτά τα σοφά λόγια στην καθημερινή μας ζωή; 

Τα αντίθετα μας συμβαίνουν. Ζηλεύουμε αυτόν που κερδίζει με αδικίες, και ακόμα χειρότερα, προσπαθούμε να του μοιάσουμε. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην σημερινή κοινωνία μας, που πνίγεται από τις αδικίες, καθώς και από την μη απόδοση δικαιοσύνης. Ποιος από εμάς δεν έχει σκεφτεί κάποια στιγμή στην ζωή του πως η δικαιοσύνη είναι αργή και τυφλή; Μόνο που τούτο το σκεφτόμαστε, όταν νοιώθουμε ότι εμείς έχουμε αδικηθεί! Το δίκαιο του άλλου, μας απασχολεί από καθόλου έως πολύ λίγο. 

Ωστόσο, το δίκαιο και το άδικο είναι άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους! Αδικούμε και αδικούμαστε μέσα σε έναν τρελό χορό μη απόδοσης δικαιοσύνης! Αλλά, με εξαίρεση το ύψιστο αγαθό της υγείας, δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό από την δικαιοσύνη, η οποία υπονομεύεται από τις καθημερινές αδικίες όλων μας. 

Ιδού όσα παραθέτει ο γιατρός, φιλόσοφος και συγγραφέας Ιάσων Ευαγγέλου στο βιβλίο του "Ανθρωπιστική Ηθική" (εκδ.Σαββάλα, Αθήνα 1996) για την δικαιοσύνη και την αδικία:

-Η αδικία, σαν την υγρασία που οξειδώνει τα μέταλλα, κατατρώει την καλοσύνη των ανθρώπων.

-Όποιος είναι συνειδητά άδικος για ένα πράγμα, εύκολα γίνεται άδικος και για πολλά άλλα. 

-Ο άδικος λόγος προσβάλλει τον δίκαιο άνθρωπο. Ο δίκαιος λόγος προσβάλλει τον άδικο.

-Υποφέρουν ευκολότερα την αδικία όσοι την ασκούν στους άλλους...

-Απ΄ όλες τις αρετές, αυτή που έχει το πιο αγέλαστο πρόσωπο, είναι η δικαιοσύνη.

-Στα παιδιά και στα συναισθηματικά άτομα, πρέπει να είμαστε απόλυτα δίκαιοι. 

-Του χεριού ο αντίχειρας είναι περιττός όταν συνεχώς δείχνει το Εγώ κι ο δείχτης είναι άχρηστος όταν δεν δείχνει το Δίκαιο. 

-Το αίμα που πρόκειται να χυθεί για το δίκαιο, δεν κυλάει ήρεμα στις φλέβες. Κοχλάζει.

-Το άδικο των πολλών εύκολα προβάλλεται ως δίκαιο. 

-Την ατυχία την ξεχνάς κάποτε. Την αδικία ποτέ.

-Αν η δικαιοσύνη σε χτυπήσει στο ΄να μάγουλο, το φανερό, στρέψε και τ΄ άλλο, το κρυφό. 

Και, να μην λησμονούμε αυτό που είπε ο Δέκιμος Γιουβενάλης (55-135 μ.Χ.): Η μεγαλύτερη τιμωρία είναι πως ο ένοχος δεν αθωώνεται στο δικαστήριο της συνείδησής του - κι όταν ακόμα έχει κερδίσει την αθώωσή του με την εύνοια του πουλημένου δικαστή και με κάλπικες ψήφους. 

Μερικές φορές, η συνείδηση του ανθρώπου μπορεί να γίνει το χειρότερο γι΄ αυτόν δικαστήριο!...