Οι τελευταίες επιθυμίες του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄: Μια συγκινητική Διαθήκη γραμμένη πριν την εκτέλεσή του, Δευτέρα 21 Ιανουαρίου 1793

Η συγκινητική διαθήκη του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, γραμμένη στη φυλακή του Τεμπλ

 22/1/2026

Ανήμερα των Χριστουγέννων έγραψε τις τελευταίες επιθυμίες του ο Γάλλος βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΣΤ΄- Μια συγκινητική, γεμάτη προσευχές και πίστη, Διαθήκη, λίγο πριν την εκτέλεσή του - Τελικά, όμως, η Κομμούνα τον καρατόμησε...

Τρεις εβδομάδες πριν από την εκτέλεσή του, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ έγραψε τη διαθήκη του στη φυλακή του Τεμπλ. Αυτό το έγγραφο μαρτυρά την πίστη του στον Θεό, τη συγχώρεσή του προς τους εχθρούς του και τις τελευταίες του ευχές για την οικογένειά του και το βασίλειό του.

Τρεις εβδομάδες πριν από την καταδίκη του σε θάνατο από τη Συνέλευση, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ έγραψε τη διαθήκη του στις 25 Δεκεμβρίου 1792, στη φυλακή του Τεμπλ όπου ήταν φυλακισμένος. Εκτελέστηκε τη Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 1793, στην Πλατεία της Επανάστασης στο Παρίσι.

Εις το όνομα της Παναγίας Τριάδας, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Σήμερα, είκοσι πέντε Δεκεμβρίου, χίλια επτακόσια ενενήντα δύο. Εγώ, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄, Βασιλιάς της Γαλλίας, έχοντας φυλακιστεί για περισσότερο από τέσσερις μήνες με την οικογένειά μου στον Πύργο του Τεμπλ στο Παρίσι από εκείνους που ήταν υπήκοοί μου, και στερημένος από κάθε επικοινωνία, ακόμη και από την έντεκα αυτού του μήνα, με την οικογένειά μου. Επιπλέον, εμπλεκόμενος σε μια δίκη της οποίας το αποτέλεσμα είναι αδύνατο να προβλεφθεί λόγω των παθών των ανθρώπων, και για την οποία δεν υπάρχει καμία πρόφαση ή μέσο σε κανέναν υπάρχοντα νόμο, έχοντας μόνο τον Θεό ως μάρτυρα των σκέψεών μου, και στον οποίο μπορώ να απευθυνθώ, δηλώνω εδώ, ενώπιον Του, τις τελευταίες μου επιθυμίες και τα συναισθήματά μου.

Αφήνω την ψυχή μου στον Θεό, τον δημιουργό μου, και προσεύχομαι να την λάβει στο έλεός Του, όχι για να την κρίνει σύμφωνα με τις αξίες της, αλλά με βάση εκείνες του Κυρίου μας Ιησού Χριστού που πρόσφερε τον εαυτό τους ως θυσία στον Θεό, τον Πατέρα Του, για εμάς τους ανθρώπους, όσο ανάξιοι κι αν είμαστε, και εγώ πρώτα απ' όλα.

Αποβιώνω ενωμένος με την Αγία Μητέρα μας, την Καθολική, Αποστολική και Ρωμαϊκή Εκκλησία, η οποία διατηρεί την εξουσία της μέσω μιας αδιάσπαστης διαδοχής από τον Άγιο Πέτρο, στον οποίο ο Ιησούς Χριστός την εμπιστεύτηκε. Πιστεύω ακράδαντα και ομολογώ όλα όσα περιέχονται στο Σύμβολο της Πίστεως και στις εντολές του Θεού και της Εκκλησίας, τα Μυστήρια και τα Ιερά Μυστήρια όπως τα διδάσκει και τα δίδασκε πάντα η Καθολική Εκκλησία. Ποτέ δεν τόλμησα να κρίνω τους διάφορους τρόπους εξήγησης των δογμάτων που διαιρούν την Εκκλησία του Ιησού Χριστού, αλλά πάντα αναφέρθηκα, και πάντα θα αναφέρομαι, αν θέλει ο Θεός, στις αποφάσεις που δίνουν και θα δίνουν οι εκκλησιαστικοί ανώτεροι που είναι ενωμένοι με την Αγία Καθολική Εκκλησία σύμφωνα με την πειθαρχία της Εκκλησίας που ακολουθείται από τον Ιησού Χριστό. Λυπάμαι με όλη μου την καρδιά τους αδελφούς μας που μπορεί να κάνουν λάθος, αλλά δεν τολμώ να τους κρίνω, και τους αγαπώ όλους εξίσου εν Ιησού Χριστώ, σύμφωνα με αυτά που μας διδάσκει η χριστιανική αγάπη.

Προσεύχομαι στον Θεό να μου συγχωρήσει όλες τις αμαρτίες μου. Έχω επιδιώξει να τις γνωρίσω σχολαστικά, να τις απεχθάνομαι και να ταπεινώσω τον εαυτό μου ενώπιόν Του, αφού δεν μπορώ να χρησιμοποιήσω τη διακονία ενός Καθολικού ιερέα. Προσεύχομαι στον Θεό να δεχτεί την εξομολόγηση που έκανα σε Αυτόν, και ιδιαίτερα τη βαθιά μετάνοια που νιώθω που δάνεισα το όνομά μου (αν και ήταν ενάντια στη θέλησή μου) σε πράξεις που μπορεί να είναι αντίθετες με την πειθαρχία και τις πεποιθήσεις της Καθολικής Εκκλησίας, στην οποία παρέμεινα πάντα ειλικρινά ενωμένος στην καρδιά. Προσεύχομαι στον Θεό να δεχτεί την ακλόνητη απόφασή μου, αν μου χαρίσει ζωή, να χρησιμοποιήσω τη διακονία ενός Καθολικού ιερέα μόλις μπορέσω, να εξομολογηθώ όλες τις αμαρτίες μου και να λάβω το Μυστήριο της Μετανοίας.

Ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ από τον Ζοζέφ Σιφρέντ Ντυπλεσσί, 1777 -wikipedia

Ζητώ συγχώρεση από όλους εκείνους που μπορεί να έχω προσβάλει άθελά μου (γιατί δεν θυμάμαι να έχω προσβάλει κάποιον εν γνώσει μου), ή από εκείνους στους οποίους μπορεί να έχω δώσει κακά παραδείγματα ή να έχω προκαλέσει σκάνδαλα, για οποιαδήποτε βλάβη πιστεύουν ότι μπορεί να τους έχω προκαλέσει.

Ζητώ από όλους όσοι έχουν αγάπη να ενώσουν τις προσευχές τους με τις δικές μου, ώστε να μπορέσω να λάβω από τον Θεό τη συγχώρεση των αμαρτιών μου.

Συγχωρώ ολόψυχα όσους έγιναν εχθροί μου χωρίς να τους δώσω καμία αιτία, και προσεύχομαι στον Θεό να τους συγχωρήσει, καθώς και εκείνους που, από άστοχο ζήλο ή παρεξηγημένο ζήλο, μου έχουν κάνει πολύ κακό.

Παραδίδω στον Θεό τη σύζυγό μου, τα παιδιά μου, την αδελφή μου, τις θείες μου, τους αδελφούς μου και όλους όσοι έχουν συγγένεια μαζί μου εξ αίματος ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Προσεύχομαι ιδιαίτερα να δείξει ο Θεός έλεος τη σύζυγό μου, τα παιδιά μου και την αδελφή μου, που υπέφεραν μαζί μου για πολύ καιρό, και να τους στηρίξει με τη χάρη Του σε περίπτωση που με χάσουν, και για όσο διάστημα παραμένουν σε αυτόν τον φθαρτό κόσμο.

Εμπιστεύομαι τα παιδιά μου στη σύζυγό μου. Ποτέ δεν αμφέβαλα για τη μητρική της αγάπη γι' αυτά. Πάνω απ' όλα, την προτρέπω να τα μεγαλώσει ως καλούς Χριστιανούς και έντιμους ανθρώπους, να τους κάνει να θεωρούν τα πλούτη αυτού του κόσμου (αν είναι προορισμένα να τα βιώσουν) μόνο ως επικίνδυνα και φθαρτά αγαθά, και να στρέψουν το βλέμμα τους προς τη μόνη αληθινή και διαρκή δόξα της Αιωνιότητας. Παρακαλώ την αδερφή μου να συνεχίσει την τρυφερότητά της προς τα παιδιά μου και να είναι μητέρα τους σε περίπτωση που έχουν την ατυχία να χάσουν την δική τους.

Ικετεύω τη γυναίκα μου να με συγχωρέσει για όλο τον πόνο που υποφέρει για μένα, και τις λύπες που μπορεί να της προκάλεσα κατά τη διάρκεια της ένωσής μας, καθώς μπορεί να είναι σίγουρη ότι δεν έχω τίποτα εναντίον της, αν πιστεύει ότι υπάρχει κάτι για το οποίο μπορεί να κατηγορήσει τον εαυτό της.

Προτρέπω έντονα τα παιδιά μου, μετά από όλα όσα οφείλουν στον Θεό, ο οποίος πρέπει να έρχεται πρώτος, να παραμένουν πάντα ενωμένα, υποτακτικά και υπάκουα στη μητέρα τους, και ευγνώμονα για όλη τη φροντίδα και την προσπάθεια που καταβάλλει γι' αυτά, και στη μνήμη μου. Τα παρακαλώ να θεωρούν την αδερφή μου ως δεύτερη μητέρα.

Συμβουλεύω τον γιο μου, σε περίπτωση που έχει την ατυχία να γίνει βασιλιάς, να θυμάται ότι οφείλει τον εαυτό του εξ ολοκλήρου στην ευτυχία των συμπολιτών του, ότι πρέπει να ξεχάσει κάθε μίσος και δυσαρέσκεια, και ιδιαίτερα οτιδήποτε σχετίζεται με τις δυστυχίες και τις λύπες που βιώνω. Μπορεί να φέρει ευτυχία στον λαό μόνο βασιλεύοντας σύμφωνα με τους νόμους, αλλά ταυτόχρονα, ένας βασιλιάς μπορεί να τους επιβάλει, όπως του το υποδεικνύει η καλή του καρδιά, μόνο στο βαθμό που έχει την απαραίτητη εξουσία. Διαφορετικά, όντας περιορισμένος στις πράξεις του και χωρίς να εμπνέει σεβασμό, είναι περισσότερο επιβλαβής παρά χρήσιμος.

Παροτρύνω τον γιο μου να φροντίζει όλους όσοι ήταν αφοσιωμένοι σε μένα, όσο καλύτερα μπορεί, και να θυμάται ότι είναι ένα ιερό χρέος που οφείλω στα παιδιά ή τους γονείς εκείνων που έχασαν τη ζωή τους για μένα, και στη συνέχεια σε εκείνους που υποφέρουν εξαιτίας μου. Γνωρίζω ότι υπάρχουν αρκετοί μεταξύ αυτών που ήταν αφοσιωμένοι σε μένα που δεν μου έχουν φερθεί όπως θα έπρεπε, και που έχουν δείξει ακόμη και αχαριστία, αλλά τους συγχωρώ (συχνά, σε περιόδους αναταραχής και αναβρασμού, κανείς δεν έχει τον έλεγχο του εαυτού του), και ζητώ από τον γιο μου, αν βρει την ευκαιρία, να σκέφτεται μόνο τα βάσανά τους.

Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μου εδώ σε όσους μου έδειξαν γνήσια και ανιδιοτελή στοργή. Από τη μία πλευρά, ενώ πληγώθηκα βαθιά από την αχαριστία και την απιστία ανθρώπων στους οποίους είχα δείξει μόνο καλοσύνη, σε αυτούς και στους συγγενείς ή τους φίλους τους, από την άλλη πλευρά, βρήκα παρηγοριά βλέποντας τη στοργή και το ανιδιοτελές ενδιαφέρον που μου έχουν δείξει πολλοί άνθρωποι. Τους παρακαλώ να δεχτούν τις εγκάρδιες ευχαριστίες μου. Δεδομένης της τρέχουσας κατάστασης, φοβάμαι ότι μπορεί να τους θέσω σε κίνδυνο αν μιλούσα πιο ρητά, αλλά προτρέπω ιδιαίτερα τον γιο μου να αναζητήσει ευκαιρίες για να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του.

Θα συκοφαντούσα, ωστόσο, τα αισθήματα του Έθνους αν δεν επαινούσα ανοιχτά στον γιο μου τους κυρίους ντε Σαμιλί και Χιού, των οποίων η γνήσια αφοσίωση σε μένα τους οδήγησε να περιοριστούν μαζί μου σε αυτό το θλιβερό μέρος, και οι οποίοι πίστεψαν ότι ήταν τα άτυχα θύματά του. Του επαινώ επίσης τον Κλερί, τη φροντίδα του οποίου είχα κάθε λόγο να επαινέσω από τότε που ήταν μαζί μου. Καθώς ήταν αυτός που παρέμεινε μαζί μου μέχρι το τέλος, ζητώ από τα μέλη της Κομμούνας να του δώσουν τα ρούχα μου, τα βιβλία μου, το ρολόι μου, το πορτοφόλι μου και τα άλλα μικρά αντικείμενα που έχουν κατατεθεί στο Συμβούλιο της Κομμούνας.

Συγχωρώ πρόθυμα όσους φρόντισαν για την κακομεταχείρισή μου και τις δυσκολίες που ένιωσαν υποχρεωμένοι να μου επιβάλουν. Έχω βρει μερικές ευαίσθητες και συμπονετικές ψυχές. Είθε να βρουν ειρήνη στις καρδιές τους, μια ειρήνη που θα τους φέρει ο τρόπος σκέψης τους.

Παρακαλώ τους κ.κ. de Malesherbes, Tronchet και de Sèze να δεχτούν εδώ τις ειλικρινείς μου ευχαριστίες και την έκφραση της ευγνωμοσύνης μου για όλη τη φροντίδα και τον κόπο που έχουν καταβάλει για μένα.

Ολοκληρώνω δηλώνοντας ενώπιον του Θεού, και έτοιμος να εμφανιστώ ενώπιόν Του, ότι δεν κατηγορώ τον εαυτό μου για κανένα από τα εγκλήματα, τα οποία μου προσάπτουν οι κατήγοροί μου.

Γραμμένο εις διπλούν στον Πύργο του Τεμπλ

Υπογραφή: Λούις      - Πηγή