1/5/2026
Στα φρικτά χρόνια της τουρκοκρατίας, άρπαζαν τις όμορφες Ελληνίδες, τις βίαζαν, τις έριχναν στα χαρέμια τους. Δεν γλύτωσε αυτής της μοίρας η Μανιώ, όμως μέχρι να πεθάνει δεν αρνήθηκε την πίστη της!...
Η Μανιώ απ΄ την Αρναία ήταν τόσο όμορφη, που η φήμη της έφτασε ως τη Θεσσαλονίκη κι ο πασάς ανέθεσε σε τρεις Αρβανίτες να την κλέψουν και να την φέρουν στο χαρέμι.
Έκλαιγε, θρηνούσε η Μανιώ, αναζητούσε την μάνα της κι η ευαισθησία του λαού έκαμε το πάθημά της τραγούδι.
Σήμερα κλέψαν τη Μανιώ τρεις Τούρκοι κι αρβανιτάδες
-Γλυκιά Μανιώ-
Την πήραν και την πήγανε μες στο πασιά κονάκι
Μην κλαις μικρή Μανιώ και μην αναστενάζεις
Τη μάνα σου μου γύρεψες και γω θα σου τη φέρω
-γκιουζέλ Μανιώ-
Χρόνια πολλά αργότερα, γύρω στα 1900, μία ράφτρα του χαρεμιού μολογούσε πως μια ηλικιωμένη χανούμισσα, που μιλούσε θαυμάσια ελληνικά, την κάλεσε στα ιδιαίτερα διαμερίσματά της, όπου υπήρχε εικονοστάσι και αναμμένο καντήλι, της έδωκε μια χούφτα φλουριά και της είπε:
-Σύρε, κυρά μου, στην Αρναία κι άναψε λαμπάδα στο μπόι μου στο κοιμητήρι, όπου αναπαύονται οι γονείς μου. Εγώ είμαι η κλεμμένη Μανιώ και ποτέ δεν αρνήθηκα την πίστη μου.
Πηγή: "Περιοδικό των Ελληνίδων Βορείου Ελλάδος", τεύχ. 39, σελ. 43 & Η φωτογραφία δημιουργήθηκε με την βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου