13/8/2026
Πόσες ψυχές κουβαλούσες μαζί σου,
καθώς σκαρφάλωνες στον ιστό;
Άπειρες! Όλου του Έθνους!
Πόσες μορφές ηρώων
φώτιζαν το βλέμμα σου στο τελευταίο βήμα;
Άπειρες! Όλου του Έθνους!
Ποιο αίμα σ΄ έσπρωξε κείνη τη μέρα,
να βγεις απ΄ την θνητότητά σου;
Το αίμα του Τάσου Ισαάκ, που πότιζε
από τις 11 του μήνα,
την χιλιοματοβαμμένη ελληνική μας γη!
Άραγε, τι να σκεφτόσουν, λατρεμένε μας, όταν
το βόλι του τούρκου δολοφόνου
σε βρήκε πριν φτάσεις στον ύψιστο προορισμό σου ως Έλληνας,
να κατεβάσεις την εχθρική σημαία;
Εσύ, κείνη τη μέρα, ταυτίστηκες με τον Εθνικό μας Ύμνο.
απ΄ τα κόκκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά!...
Η ελευθερία, κείνη τη μέρα,
σε τύλιξε στον γλυκόπνοο άνεμό της
και σ΄ εναπόθεσε μεγαλοπρεπώς
στου Ελληνικού Έθνους τον αδαμάντινο θρόνο,
εκείνον των Αθανάτων!
Νίκη Μάρκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου