Ο Μέγας Αλέξανδρος ήξερε ποιο ήταν το όραμα του πατέρα του Φιλίππου. Ήταν η Μεγάλη Ιδέα, αυτή που θα απάλλασσε για πάντα τους Έλληνες
από τον περσικό κίνδυνο, και ταυτόχρονα θα δόξαζε τον Ελληνισμού ως τα πέρατα της Οικουμένης."Η Μεγάλη Ιδέα βρίσκεται εύκολα, καθώς υπάρχει κοιμισμένη στην ψυχή όλων των Ελλήνων, αλλά και στην ψυχή μερικών τουλάχιστον από τους βόρειους γείτονές τους. Είναι η δίκαιη τιμωρία της Περσικής αυτοκρατορίας για όλα τα δεινά που προκαλεί στην Ελλάδα και τις αποικίες της τώρα και διακόσια χρόνια με πολέμους, εισβολές, εμπρησμούς, αιχμαλωσίες και ατέλειωτη οικονομική αφαίμαξη του Μικρασιατικού ιδιαίτερα Ελληνισμού".
Ο Μέγας Αλέξανδρος ήξερε ότι το όραμα του πατέρα του για την ένωση των Ελλήνων και την τελική επικράτησή τους ήταν εφικτό, γιατί ο Φίλιππος ήταν μεγαλοφυής, μεθοδικός και άριστος διπλωμάτης. Αυτό που τον παρακινούσε, ήταν η μεγάλη αγάπη του για την Ελλάδα, καθώς και για τους σπουδαίους Έλληνες.
"Μια ιδιομορφία του Ελληνισμού" είχε ακούσει κάποια φορά ο Αλέξανδρος τον πατέρα του να λέει σε αξιωματούχους στρατιωτικούς και διπλωμάτες από την Νότια Ελλάδα "είναι η γέννηση πολλών προικισμένων ανθρώπων, ηγετικά ικανών, γενναίων, πνευματικά χαρισματικών. Οι σπουδαίοι αυτοί άνθρωποι είναι τόσο πολλοί, ώστε ο τόπος τους δεν τους χωρεί.
Χρειάζεται πολύ ευρύτερος ζωτικός χώρος για ν΄ αναπτυχθούν και να δώσουν διέξοδο στην ορμή και τις ικανότητές τους. Περιορισμένοι σε μια τόσο μικρή χώρα είναι φυσικό να αναλίσκονται σε αντιθέσεις, έριδες, πολέμους, αντιπαλότητες όλων των μορφών, για να εκτονώσουν τη δεσμευμένη τους ενεργητικότητα.
Χρόνια τώρα ξεχύνονται σ΄ όλες τις μεσογειακές χώρες και πέρα κι απ΄ αυτές. Ακόμη κι εχθρική Περσία φιλοξενεί χιλιάδες ικανούς Έλληνες και τους αξιοποιεί ή τους αχρηστεύει, ανάλογα με τις περιστάσεις. Ο Μιλτιάδης, ο Θεμιστοκλής, ο Παυσανίας, ο Ιππίας, ο βασιλιάς Δημάρατος, ο Ξενοφών, ο Ανταλκίδας, ο Λύσανδρος, ο Κόνωνας, ο Κτησίας και χιλιάδες λιγότερο γνωστοί Έλληνες πέρασαν ένα κομμάτι της ζωής τους στην εχθρική αυτή χώρα καταδιωγμένοι, συκοφαντημένοι, απειλούμενοι ή για να βρουν επάξια τους θέση ή απασχόληση.
Χρέος μας λοιπόν είναι να μεγαλώσει η Ελλάδα για να μπορέσει να προσφέρει στα παιδιά της πεδίο δράσης, να γλιτώσει από τις άγονες προστριβές και την αυτοεξορία άξιων ανθρώπων της". [Πηγή: Φίλιππος Β΄ ο Μακεδόνας, Κίμων Φαραντάκης, εκδ. Ζαχαρόπουλος]
Αυτός ήταν ο πατέρας, ο Φίλιππος, που ενέπνευσε τον γιο, τον Αλέξανδρο, ο οποίος τελικά πραγματοποίησε την Μεγάλη Ιδέα του Ελληνισμού.
Είναι ένας τέτοιος πατέρας ή μία μάνα, που λείπει από την σημερινή σύγχρονη Ελλάδα, ικανός, ή ικανή, να εμπνεύσει τον γιο ή την κόρη. Γι΄ αυτό μαραζώνουμε ως Έθνος...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου