3/5/2026
Στο έργο του Ιπποκράτη "ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΙ"*, διαβάζουμε πώς πρέπει να συμπεριφέρεται ο γιατρός.
Όλα τα παρακάτω βέβαια δεν ισχύουν στην εποχή μας, γιατί κάθε γιατρός νομίζει ότι είναι ένας μικρός Θεός, δεν έχει ανάγκη τις γνώμες των συναδέλφων του, αφού αυτός τα ξέρει όλα, και δεν τον ενδιαφέρει να συνεργάζεται άριστα με τον ασθενή, τον οποίο βλέπει σαν αριθμό...Είναι αυτές οι κατηγορίες ανυπόστατες; Όχι βέβαια, και την απαίσια συμπεριφορά τους την βιώσαμε έντονα στην περίοδο της πανδημίας. Οι λογικές και ανθρώπινες φωνές των γιατρών που έχουν ταχθεί στην υπηρεσία του ασθενή, είναι υπαρκτές, αλλά λίγες και το σύστημα δεν επιτρέπει να ακούγεται η φωνή τους...
Τι υποστήριζε λοιπόν ο Ιπποκράτης:-Αν ένας γιατρός αντιμετωπίσει δυσκολίες σε σχέση με κάποιον άρρωστο και βρεθεί σε αμηχανία λόγω της απειρίας του, δεν είναι καθόλου κακό να ζητήσει να ΄ρθουν και άλλοι γιατροί, προκειμένου, συζητώντας, να μάθει όλα τα σχετικά με την περίπτωση και να τους έχει συνεργάτες του στην παροχή ουσιαστικής βοήθειας.
-Οι γιατροί που συναντιούνται σε συμβούλιο ποτέ να μην τσακώνονται μεταξύ τους ούτε να περιγελούν ο ένας τον άλλο, γιατί ποτέ - μπορώ να το βεβαιώσω με όρκο - το μυαλό ενός γιατρού δεν θα φθονούσε το μυαλό ενός άλλου γιατρού, γιατί αυτό θα έδειχνε αδυναμία. Αυτή η αδυναμία μπορεί να χαρακτηρίζει μόνο τα επαγγέλματα της αγοράς.
-Ο γιατρός πρέπει να εξασφαλίζει την συνεργασία του αρρώστου στην προσπάθεια του να τον επαναφέρει στη φυσιολογική του κατάσταση.
*Ιπποκράτης - Ιατρική δεοντολογία / Νοσολογία, μεταφρ. Δημήτριος Λυπουρλής, εκδ. Ζήτρος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου