Ίων Δραγούμης: Η κατάντια του ελληνισμού εξαιτίας των πολιτικάντηδων της εποχής του, καθώς και των ατελείωτων φιλονικιών μεταξύ των Ελλήνων, τον έπνιγαν.
Ήξερε ότι το Έθνος χάνεται, και ήθελε να δώσει ολόκληρο το είναι του για να σωθεί αυτό το Έθνος.Κι ενώ λάτρευε τους Έλληνες, εξοργιζόταν και θύμωνε με την αδιαφορία τους για τα σοβαρά εθνικά θέματα που έθεταν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας.
Και μιλούσε και έγραφε, ώστε όλοι να τον ακούσουν, και να νοιώσουν ότι δεν πρέπει να φοβούνται τίποτα, και προς αυτήν την σωστή κατεύθυνση θα τους οδηγούσε η διαφοροποίηση τους από το σύνολο των διεφθαρμένων.
Στην "Σαμοθράκη" έγραφε:"Άκουσε. Θα ζήσω μέσα στους Έλληνες, αφού ανάμεσά τους γεννήθηκα, και θα κρατήσω τον εαυτό μου αλύγιστο και διαφορετικό απ΄ αυτούς. Έτσι θα τους επηρεάσω ίσως. Ησυχία δεν έχω, παντρεμένος δεν είμαι και ούτε φρόνιμος. Επειδή γνωρίζω καλά κάθε φράγκικο πολιτισμό, δεν φραγκοφέρνω. Τα νέα της ημέρας σπάνια με ταράζουν και οι κρίσες των ανθρώπων το ίδιο. Είτε θέλοντας είτε μη, αισθάνομαι τον εαυτό μου ένα με τους ανθρώπους του έθνους μου. Μου μιλούνε και τους μιλώ ελεύτερα, δουλεύομε κάποτε μαζί, δεν γίνομαι σαν κι αυτούς και, όταν τύχει, τους λέγω λόγια σκληρά και δυνατά. Είμαι σύντροφός τους, αλλ΄ από μακρύτερα όμως.
Μικρότερος σαν ήμουν, βαστιόμουν λιγάκι από το φόβο μην χαθώ μέσα στην καταβόθρα. Τώρα, που ένοιωσα πως δεν μπορώ να χαθώ σε κανένα βάραθρο, ξεθάρρεψα και δεν βαστιέμαι πια. Ρίχνομαι άφοβα σε όλα τα βάραθρα και μένω πάντα διαφορετικός από τους τριγυρινούς μου.
Δεν σκορπίζω την δύναμη, συμπυκνώνω τον εαυτό μου. Όσο δυναμώνει, τόσο ξεβάφει επάνω στους άλλους. Εγώ δεν χάνω τίποτε, το ενάντιο, κερδίζω. Και τους άλλους τους χρωματίζω ίσως λιγάκι."
Και σήμερα, δεν πρέπει να φοβόμαστε να κρατήσουμε τον εαυτό μας έξω από το διεφθαρμένο σύστημα, γιατί και σήμερα η πατρίδα μας κινδυνεύει τόσο από προδοσίες όσο και από ξένους εχθρούς που σε τίποτα δεν διαφέρουν από εκείνους του καιρού που έζησε ο Δραγούμης.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου