Μάνα: Φάρος φωτεινὸς μέσα στὰ σκοτάδια τῆς ἐποχῆς μας

 
2/2/2025

Ξύπνησαν τὰ πουλιὰ στὸν κῆπο. Χαρούμενοι οἱ πρῶτοι πρωινοί τους ὕμνοι ξεχύθηκαν, ἁπλώθηκαν καὶ ἀγκάλιασαν τὴ μισοκοιμισμένη ἀκόμα φύση.

Ξύπνησε ὁ ἥλιος γελαστὸς καὶ μὲ τὶς πρῶτες δειλὲς ἀκτῖνές του χάδι γλυκὸ καὶ τρυφερὸ στὴν ἁπαλή, ἀπέραντη πρωινὴ μαγεία στέλνει.

Λιώνουν τὰ χιόνια στὰ βουνά, κι ἡ Ἄνοιξη ξανὰ θὰ ἔλθει.

2 Φεβρουαρίου. Μέρα ξεχωριστή· μέρα ποὺ λάμπει καὶ ἀκτινοβολεῖ ἀπὸ τὴ μορφὴ τῆς Μάνας· τῆς θείας Μάνας, ποὺ τὸ παιδί της στὸν Δημιουργὸ ὁδηγεῖ, γιὰ νὰ θυμίζει μέσα στὸ πέρασμα τῶν αἰώνων σ’ ὅλες ἐμᾶς, τὴν κάθε μάνα, τὸν δρόμο τοῦ χρέους μας.

Φάρος φωτεινὸς μέσα στὰ σκοτάδια τῆς ἐποχῆς μας.

Ἀχτίνα τοῦ ἥλιου ζεστὴ καὶ λαμπερή, ποὺ προμηνύει καὶ ὑπόσχεται πὼς Ἄνοιξη καὶ πάλι θὰ φανεῖ, τὴν παγωνιὰ νὰ διώξει.

Μητέρα, ἱερὴ μορφὴ τῆς γῆς! Εἶσαι ὁ στενὸς συνεργάτης τοῦ Θεοῦ στὸ μεγάλο, στὸ ὑπέροχο θαῦμα τῆς ἀνθρώπινης ζωῆς.

Σὲ σένα ἐμπιστεύθηκε τήν «εἰκόνα» Του, γιὰ νὰ τὴν ὁδηγήσεις στὴ θέωση.

Μητέρα, ἀγκάλιασε τούτη τὴν ἅγια «εἰκόνα» Του, τὸ παιδί σου, καὶ πάρε τὸ μονοπάτι γιὰ τὴν ὑψηλὴ ζωὴ τοῦ πνεύματος.

Φέρε τὸ παιδί σου σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸν Δημιουργό του, καὶ μάθε το νὰ θαυμάζει καὶ νὰ λαχταρᾷ τοὺς κόσμους τῆς ἀνόθευτης ὀμορφιᾶς καὶ τῆς ἀλήθειας.

Μητέρα, πάρε τοῦτο τὸ ἴδιο μονοπάτι ποὺ διάβηκε ἡ ἅγια Μάνα, γιὰ νὰ ἐξασφαλίσεις στὸ παιδί σου τὴν εὐτυχία.

Ἀκολούθησέ το, σύγχρονη μητέρα· εἶναι τὸ ἴδιο μονοπάτι ποὺ πῆραν πρὶν ἀπὸ σένα καὶ κάποιες ἄλλες μητέρες· κάποιες Ἐμμέλειες, κάποιες Ἀνθοῦσες καὶ Νόννες, κι ἄλλες, κι ἄλλες, κρατώντας ἀπὸ τὸ χέρι κάποιους Βασίλειους, κάποιους Γρηγόριους καὶ Χρυσοστόμους.

Μητέρα, οἱ καιροί μας εἶναι δύσκολοι ὅσο ποτέ. Ἡ τύχη τῆς ἀνθρωπότητας βρίσκεται στὰ χέρια σου. Ὁ πολιτισμός μας ἀπὸ σένα περιμένει νὰ ἀναστηλωθεῖ.

Πάρε τὸ ὅπλο ἀπὸ τὰ χέρια τοῦ δολοφόνου· βγάλε τὸ μῖσος ἀπὸ τὴν ψυχὴ τοῦ ἐγκληματία· ξερίζωσε τὴ μανία τῆς ἀπάτης, τῆς κλεψιᾶς, τῆς βίας, τῆς καταστροφῆς ἀπὸ τὴν καρδιὰ τῆς σημερινῆς ἀνθρωπότητας.

Μάθε, μητέρα, τὸν κόσμο μας νὰ ἀγαπᾷ· νὰ προσφέρει· νὰ θυσιάζεται μόνο γιὰ ὄμορφα καὶ ὑψηλὰ ἰδανικά.

Ἀγωνίσου, ὅσο εἶναι ἀκόμη καιρός, νὰ διώξεις τὸν ἐχθρὸ ποὺ ἀπειλεῖ νὰ κατασπαράξει τὸν πλανήτη μας.

Φέρε τὸ παιδί σου στὸν δρόμο τῆς σωτηρίας. Ἐκεῖ δὲν ὑπάρχει φόβος καὶ τρόμος. Ἐκεῖ ὑπάρχει
φῶς, γαλήνη καὶ χαρά. Ἐκεῖ ὑπάρχει μόνο ζωή.

Μητέρα, ἡ καρδιά σου, ἡ καρδιὰ τῆς ἀκατάπαυστης προσφορᾶς καὶ τῆς σιωπηλῆς θυσίας, θὰ σταματήσει νὰ πονᾷ καὶ νὰ ἀγωνιᾷ, ὅταν μάθεις τὸ παιδί σου νὰ ζεῖ καὶ νὰ προχωρεῖ κάτω ἀπὸ τὸν
ἴσκιο τοῦ Σταυροῦ Του.

Κι ὅταν κάποτε τούτη τὴν ὑψηλή, τὴ μεγαλειώδη ἀποστολὴ θὰ ἔχεις τελειώσει, τότε μὲ ἱκανοποίηση καὶ γαλήνη στὸν Δημιουργὸ θὰ μπορεῖς νὰ πεῖς:

« Ἔκανα ὅ,τι μποροῦσα τήν «εἰκόνα» Σου ψηλὰ νὰ κρατήσω.
Τὸν δρόμο καὶ τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸ ἐτελείωσα…
Νῦν ἀπολύεις με, Δέσποτα…».

Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»

«Ὁ Κόσμος τῆς Ἑλληνίδος»
Χριστιανική Ἕνωσις Ἀκτῖνες - Μαρίνα Φραγκάκη 
Ἔτος 70ο – Ἰανουάριος – Φεβρουάριος 2024 – Ἀρ. 661