Το δικαστήριο αφαίρεσε την επιμέλεια του 10χρονου γιου από τον πατέρα, επειδή αντιτάχθηκε στην αλλαγή φύλου

Ο Αλεξάντρ Ρότσα νόμιζε ότι μεγάλωνε ένα δεκάχρονο αγόρι. Η Ισλανδική Δημοκρατία, ωστόσο, θέσπισε ότι ήξερε καλύτερα από αυτόν τι έπρεπε να γίνει ο γιος του.

 27/2/2026

Δεν μπορούν να μοιράζονται αναστολείς εφηβείας σαν καραμέλες στο διάλειμμα!...

Εδώ λοιπόν οδηγεί η «πρόοδος»: ένας Γάλλος πατέρας, ο Alexandre Rocha, παρακολουθεί από μακριά τον δεκάχρονο γιο του να υφίσταται μια αναγκαστική μεταμόρφωση, υπό την αιγίδα ενός ισλανδικού δικαστικού συστήματος, πεπεισμένου ότι η νεωτερικότητα συνίσταται στο να μοιράζει αναστολείς της εφηβείας σαν καραμέλες στο διάλειμμα. 

Τον περασμένο Δεκέμβριο, το Περιφερειακό Δικαστήριο του Ρέικιαβικ αποφάσισε: στη μητέρα, ένθερμη πιστή στη θεωρία του γουοκ-φύλου, δόθηκε η αποκλειστική επιμέλεια και το δικαίωμα να ξεκινήσει το παιδί μια ιατρική μετάβαση, της οποίας τη μη αναστρέψιμη φύση κανείς δεν κατανοεί πραγματικά. Εκτός από το ότι το παιδί έχει διαγνωστεί με άτυπο αυτισμό και ΔΕΠΥ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας), πιθανότατα δεν έχει την ωριμότητα να επιλέξει ανάμεσα σε μια πίτσα και μια σαλάτα, οπότε φανταστείτε τι θα συμβεί στην κεντρική του ταυτότητα. Στην Ισλανδία, τα μέλη του κοινοβουλίου ψηφίζουν νόμους που προωθούν την αυτονομία των φύλων από το 2012. Για παιδιά κάτω των 15 ετών, η χειρουργική επέμβαση αλλαγής φύλου (που καλύπτεται από την ασφάλιση) είναι δυνατή με τη συγκατάθεση των γονέων. Σε περίπτωση διαφωνίας, μια επιτροπή εμπειρογνωμόνων μπορεί να εγκρίνει τη διαδικασία εάν είναι προς το συμφέρον του παιδιού. Φαίνεται ότι η επιτροπή εμπειρογνωμόνων έχει αποφανθεί ότι είναι.

Το ευάλωτο παιδί, ο αποδιοπομπαίος τράγος των νέων ιδεολογιών

Ο Alexandre Rocha, ο οποίος μοιράστηκε τη ζωή της μητέρας μεταξύ 2013 και 2019, έχει βαρεθεί αυτή τη νομική φάρσα όπου η επιστημονική αμφιβολία παραμερίζεται συστηματικά από την προοδευτική πίστη. Από το 2022, ο γιος του αυτοανακηρύσσεται κορίτσι. Κανείς δεν αμφισβητεί την επιρροή του περιβάλλοντός του, την κοινωνική πίεση, αυτή την εποχή όπου η ατομική έκφραση συγχέεται με τη συλλογική επιταγή. Όχι, τα πράγματα κινούνται γρήγορα. Το όνομα αλλάζει, οι μηχανισμοί αποκλεισμού προγραμματίζονται, οι ορμονικές βάσεις τίθενται. Εν τω μεταξύ, ο πατέρας, περιορισμένος στα δικαιώματα επίσκεψης το καλοκαίρι, παρακολουθεί το παιδί του να γλιστράει σε ένα καλούπι που δεν επέλεξε, στο όνομα μιας ελευθερίας της οποίας τις συνέπειες δεν μπορεί καν να κατανοήσει.

Μια αδικία, που διαπράχθηκε με διεθνή υποστήριξη

Ο Alexandre Rocha, αξιοπρεπής και απελπισμένος, εξηγεί ότι ο γιος του αξίζει να «ζει ελεύθερος από ιδεολογικές πιέσεις». Θα μπορούσε κάλλιστα να μιλάει σε έναν τοίχο από τούβλα. Ο Elon Musk, χωρίς να ξεγελιέται, σχολίασε με τη συνηθισμένη του ψυχραιμία: «Ο ιός της νοοτροπίας της αφύπνισης έχει φτάσει ακόμη και στην Ισλανδία». Μια ανησυχητική αλήθεια, αναμφίβολα, αλλά παρόλα αυτά μια αλήθεια. Η καμπάνια GoFundMe του Alexandre Rocha («Προστατέψτε το παιδί μου») έχει ήδη συγκεντρώσει χιλιάδες ευρώ, απόδειξη ότι το πατρικό ένστικτο εξακολουθεί να μιλάει σε όσους δεν έχουν θυσιάσει το μυαλό τους στο βωμό του προοδευτισμού (που δεν πρέπει να συγχέεται με την πρόοδο).

Μια απεγνωσμένη έκκληση ενάντια στο θριαμβευτικό δόγμα

Ποιο βάρος έχει ο λόγος ενός πατέρα σήμερα μπροστά στη συλλογική υστερία; Ο Alexandre Rocha ασκεί έφεση, φυσικά. Θέλει να πιστεύει ότι ένα Ισλανδικό Ανώτατο Δικαστήριο θα δει αυτό που οι αρχικοί δικαστές αρνούνταν πεισματικά να παραδεχτούν: ότι ένα δεκάχρονο αυτιστικό παιδί δεν είναι πειραματόζωο, ότι τα φάρμακα που αναστέλλουν την εφηβεία δεν είναι βιταμίνες και ότι η ιδεολογία των φύλων, όταν εισέρχεται στην αίθουσα του δικαστηρίου, δημιουργεί κυρίως παιδιά χωρίς πατέρα. Αλλά εν τω μεταξύ, το μικρό αγόρι -γιατί είναι ακόμα ένα- συνεχίζει να πληρώνει το υπέρτατο τίμημα για τις τυφλές βεβαιότητες της εποχής μας. -Πηγή