25/5/2026
Δεν κάνατε τίποτα για την πατρίδα! Δεν σας θέλουμε ζωντανούς, γιατί θα της κάνετε κακό! Αυτή ουσιαστικά ήταν η απόφαση της στυγνής και ανθελληνικής δικαστικής εξουσίας, στις 25 Μαΐου 1834.
Καταδικάστηκαν σε θάνατο δύο από τις πιο σημαντικές στρατιωτικές μορφές της Επανάστασης του 1821, ο αρχιστράτηγος Θεόδωρος Κολοκοτρώνης και ο Δημήτριος Πλαπούτας.
Δεν είχε καμία σημασία η τεράστια συμβολή τους στην Απελευθέρωση της σκλαβωμένης Ελλάδας από τους τούρκους, σημασία είχε μόνο να διασφαλίσει η καθεστηκυία τάξη τα συμφέροντά της! Κι ας επανέρχονταν οι τούρκοι εκ νέου ως δυνάστες.
Η κατηγορία, γελοία κι εθνικά επικίνδυνη: Συνωμοτούσαν κατά του Όθωνα! Που σήμαινε εσχάτη προδοσία!
Κι αυτό γιατί μετά την δολοφονία του πρώτου μας κυβερνήτη, του Καποδίστρια, πλάι στον οποίο είχαν βρεθεί οι δύο ήρωες, οι πολιτικάντηδες της εποχής φοβούνταν την αυξανόμενη δύναμη των ηρώων οπλαρχηγών και στρατιωτών που είχαν φέρει στην πατρίδα την Λευτεριά.
Και τι φοβερό: Όταν ρώτησαν στην δίκη τον Κολοκοτρώνη τι δουλειά κάνει, αυτός απάντησε: «Στρατιωτικός. Στρατιώτης ήμουνα. Επί 49 χρόνια κράταγα στο χέρι το ντουφέκι και πολεμούσα νύχτα μέρα για την πατρίδα».
Λόγω έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων, μόνο δυο δικαστές αρνήθηκαν να καταδικάσουν τους ήρωες, ο Αναστάσιος Πολυζωίδης και ο Γεώργιος Τερτσέτης.
Και μπορεί η ποινή να μην εκτελέστηκε, και μετά την ενηλικίωση του Όθωνα να αποφυλακίστηκαν οι ήρωες, το 1835, οι λεβέντες μας όμως είχαν βαθιά πληγωθεί και πικραθεί από την δίκη και την απόφαση εκτέλεσής τους. Η ίδια η πατρίδα είχε πληγωθεί βαθιά.
Είχαν προσφέρει το κορμί και την ψυχή τους στην Επανάσταση, και οι αχρείοι πολιτικάντηδες τους ήθελαν νεκρούς κι ατιμασμένους.
Όποιος πιστεύει ότι αυτά δεν ισχύουν και σήμερα, είναι βαθιά γελασμένος ή αντιστόρητος ή απομυζά τους καρπούς του Ελληνισμού, αδιαφορώντας για την καταστροφή του Έθνους μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου