Μάχες σκληρές, άνισες με τον εχθρό να έχει περισσότερα όπλα στην κατοχή του, με τον χειμώνα να τρυπάει το κορμί σαν κοφτερό μαχαίρι και το καλοκαίρι να ψήνει το δέρμα τους αλύπητα.
Μάχες σκληρές, μάχες όμως αναγκαίες για την επιβίωση της Μακεδονίας. Γιατί, όπως ο άνθρωπος δεν ζει χωρίς νερό και τροφή, έτσι και η Μακεδονία δεν μπορούσε να ζήσει χωρίς Ελευθερία.
Οι Μακεδονομάχοι, και καταπονημένοι να ήταν, ακούραστα μάχονταν για εμάς τους κατοπινούς που τόσο άνανδρα τους προδώσαμε.
Πώς ήταν η ζωή μίας γυναίκας Μακεδονομάχου; Πώς ήταν η ζωή της γυναίκας του Δημήτριου Νταλίπη;
Όπως μας πληροφορεί ο Γ. Μόδης, η γυναίκα του Νταλίπη, όταν έμαθε πως η μικρή διακοπή των μαχών έλαβε τέλος και θα ξαναέβγαινε ο άντρας της στα βουνά, του έγραψε να ησυχάσει πια και να κοιτάξει τα παιδιά του που είχαν μείνει στους πέντε δρόμους.
Η φτωχή γυναίκα, μόλις είδε να περνά φορτωμένος αλυσίδες για τη φυλακή ο Κώττας, πήρε τα μικρά παιδιά της και έφυγε στην Καστοριά. Βολόδερνε εκεί με τη φτώχεια. Το πλούσιο άλλοτε σπίτι της είχε τώρα σκορπίσει.
Όμως, παρόλο που ήθελε τον άντρα της ασφαλή, η ίδια δεν σταμάτησε να προσπαθεί για την Ελευθερία.
Και να ήθελε κανείς συγγενής να την βοηθήσει, δεν το επέτρεπαν οι κομιτατζήδες. Μα έξυπνη και ενεργητική, γύριζε στην αγορά τις ημέρες του παζαριού και έπιανε ψιλή κουβέντα με τις χωρικές. Συγκέντρωνε πληροφορίες που έγιναν αιτία αρκετοί κομιτατζήδες να ξεπατωθούν.
Πώς αντέδρασε ο Νταλίπης στο μήνυμα της γυναίκας του;
Ο Νταλίπης αποκρίθηκε στη σύστασή της ότι, εάν του ξανάγραφε για τέτοιο πράγμα, θα την χώριζε παρευθύς και παραχρήμα. Πώς μπορούσε να σκέπτεται αυτός τα παιδιά του, όταν ξένοι έρχονταν να σκοτωθούν στα μακεδονικά βουνά;
Τελικά, ο ήρωας Μακεδονομάχος Δημήτριος Νταλίπης δολοφονήθηκε άγρια από τους εχθρούς της Μακεδονίας μας, τούρκους και βούλγαρους, στις 19 Νοεμβρίου 1906. («Μακεδονικός Αγών και Μακεδόνες Αρχηγοί»).

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου