Ονόματα των αρχαίων Μακεδόνων: Όλα Ελληνικά! Και οι λέξεις τους; Ελληνικές κι αυτές!

1. Ο Πάπυρος του Δερβενίου - Το αρχαιότερο αναγνώσιμο βιβλίο της Ευρώπης © Φωτογραφικό Αρχείο Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης | 2. Κύριες πλάκες του Μαντείου της Δωδώνης – Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού/Εφορεία Αρχαιοτήτων Ιωαννίνων

10/8/2026

Αρχή σοφίας η των Ονομάτων επίσκεψις (Αντισθένης).

Τα διακόσια περίπου ονόματα των Αρχαίων Μακεδόνων, όπως τα παραδίνουν οι ιστορικοί συγγραφείς - με εξαίρεση δύο τρία ξενικά, στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ξεκάθαρα ελληνικά και μάλιστα ορισμένα θεωρούνται τοπικά με ελληνική ετυμολογία και άγνωστα στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κάμτσης

 Αναφέρουμε ενδεικτικά:

Αλέξανδρος, Αλκέτας, Αμύντας, Αντίγονος, Άρπαλος, Αρχέλαος, Άτταλος, Αμύντας, Αντίοχος, Ανδρόνικος, Αρριδαίος, Αρχέλαος, Βερεκράτης, Βερενίκη, Δάρρων, Διόδοτος, Ευρυδίκη, Ηφαιστίωνας, Ηρακλείδης, Θεόδοτος, Θεσσαλονίκη, Ίππαρχος, Καλλίμαχος, Καλλίστρατος, Κάραννος, Κάσσανδρος, Κράτερος, Λυσίμαχος, Μαχάτας, Μένανδρος, Νικόμαχος, Νικάνωρ, Πανταλέων, Πέλλα, Παρμενίων, Παυσανίας, Περδίκκας, Πευκέστας, Πτολεμαίος, Σέλευκος, Φιλώτας, Φίλιππος, Βερενίκη, Θεσσαλονίκη, Κλεοπάτρα, Νίκαια, Ολυμπιάς.

Τα προαναφερόμενα ονόματα και μόνο καταρρίπτουν τη γνώμη ορισμένων ιστορικών ότι οι Μακεδόνες είχαν εξελληνιστεί με την εισαγωγή της Αττικής διαλέκτου τον 5ο αιώνα π.Χ. Σύμφωνα με τη θεωρία τους θα έπρεπε και τα παιδιά τους να φέρουν ονόματα Αθηναίων ή της νοτίου Ελλάδας, π.χ. Αχιλλέας, Οδυσσέας, Αίας, Αγαμέμνων, Αριστείδης, Διομήδης, Σοφοκλής, Περικλής, Ευρυπίδης, Μιλτιάδης, Θεμιστοκλής και άλλα. Κάτι που δεν συνέβη.

Επιπλέον οι Μακεδόνες χρησιμοποιούσαν και λέξεις ελληνικές, άγνωστες όμως στους υπόλοιπους Έλληνες, όπως: πυλαυρός= πυλωρός, σαυτορία= σωτηρία, αιγί-ποψ= αετός αιγοφάγος, ευδαλαγίνες= χάριτες. Ακόμη είχαν λέξεις, όπως μύκηρος, ζέρεθρον, ελάνη, κομάραι, οι οποίες συναντώνται σε απομακρυσμένες από την Μακεδονία περιοχές, με άλλες ελληνικές διαλέκτους (Κρήτη, Ηράκλεια, Λακωνία, Δελφοί), από τις οποίες οι Μακεδόνες δεν δέχθηκαν καμία γλωσσική επιρροή.

Τα ονόματα των μηνών στην Αρχαία Μακεδονία είναι όλα ελληνικά, διαφορετικά όμως από των άλλων Ελλήνων: Δίος, Απελλαίος, Περίτιος, Δύστρος, Ξανδικός, Αρτεμίσιος, Πάναιμος, Γορπιαίος, Υπερβερεταίος. Όπως επίσης και τα τοπωνύμια της Μακεδονίας: Αιγαί, Αλιάκμων, Άρνισσα, Βέρροια, Ειδομένη, Ορεστίς, Πέλλα. Ποιός αμφιβάλει για τις λέξεις αγκαλίς, αμαλή, αορτή, άξος, γυάλας, δαίτας, ερινάδες, ζέρεθρον, κώρυκος, μήκυρος, χάρων ότι είναι ελληνικώτατες!..

(Βλέπε Λ. Γουναροπούλου, Π. Πασχίδη, Μ.Β. Χατζόπουλου, Ν. Ανδριώτη, Γ. Χατζηδάκη). -Πηγή