Η Μάχη της Άμπλιανης, 14 Ιουλίου 1824: Μια Φοβερή Νίκη, μα Λησμονημένη

 14/7/2026

Ήτανε 14 Ιουλίου 1824, εκεί στον δρόμο Σαλώνων-Γραβιάς, στην θέση Άμπλιανη… Τι μέρα κι εκείνη για τον Ελληνισμό και την κατάκτηση της Ελευθερίας του!

Ο Δερβίς πασάς της Ρούμελης είχε αποφασίσει να προβεί σε μια εκκαθαριστική επιχείρηση, ώστε να έχει υπό τον έλεγχο του ολόκληρη την περιοχή. Όμως, δεν λογάριασε καθόλου καλά την αντίσταση των Ελλήνων!

Οι καπεταναίοι Σκαλτσάς, Νοταράς, Περραιβός, Κίτσος Τζαβέλλας και πολλοί άλλοι, καθώς και οι γενναίοι Σουλιώτες πολεμιστές, απέδειξαν στην Μάχη της Άμπλιανης τι σημαίνει να είσαι ανυποχώρητος και περήφανος Έλληνας που παλεύει για τα ιστορικά του δίκαια!

Έναν μήνα πριν, στα μέσα του Ιουνίου του 1824, ο Δερβίς πασάς είχε στρατοπεδεύσει μαζί με 10.000 άνδρες του στο Λιανοκλάδι. Ο Γιουσούφ Πασάς και ο Αμπίζ πασάς με 6.000 πεζούς και 1.000 ιππείς έλαβαν την διαταγή να προχωρήσουν προς την Γραβιά κι από κει να επιτεθούν στα Σάλωνα. Νόμιζαν ότι θα κάνουν περίπατο…

Τι συνέβη;

Την αναχαίτιση των εχθρικών δυνάμεων στα Σάλωνα ανέλαβαν ο Πανουργιάς, ο Δυοβουνιώτης και ο Γ. Δράκος, και λίγο αργότερα ήρθε προς ενίσχυσή τους ο Κίτσος Τζαβέλλας με τους Σουλιώτες του καθώς και ο Παν. Νοταράς.

Ούτε με την πιο ισχυρή νοητική μας θέληση δεν μπορούμε να κατανοήσουμε και να νοιώσουμε, πώς ήταν και τι σκέφτονταν εκείνες τις ώρες οι Ήρωες μας! Ένα είναι βέβαιο, πως ήταν αποφασισμένοι για την Μεγάλη Νίκη, διαφορετικά θα χανόταν η Πατρίδα!

Την νύχτα της 13ης Ιούλιου οι τούρκοι, ενισχυμένοι εν τω μεταξύ και με άλλες δυνάμεις, ξεκίνησαν με 12.000 στρατό και με δύο κανόνια από την Γραβιά προς τα Σάλωνα. Είχε ξημερώσει όταν έφτασαν στην Άμπλιανη, εκεί όπου 3.000 Έλληνες είχαν πάρει θέσεις άμυνας. Μάλιστα, είχαν φράξει την ορεινή διάβαση με κορμούς ελάτων.

Από το πρωί μέχρι το απόγευμα οι τούρκοι ή πιο σωστά οι τουρκαλβανοί πραγματοποιούσαν σφοδρές επιθέσεις. Οι Έλληνες, υπερασπιζόμενοι τα Ιερά και τα Όσια της Πατρίδας, πολεμούσαν γενναία, κραδαίνοντες τα σπαθιά τους, απωθούσαν τους τουρκαλβανούς αλλά και κατάφεραν τελικά να διασπάσουν το αριστερό πλευρό της διάταξής τους.

Ο Κίτσος Τζαβέλλας, αντιλαμβανόμενος την σημασία της δυσχερής θέσης στην οποία είχαν βρεθεί οι τουρκαλβανοί, δεν δίστασε στιγμή! Έδωσε το σύνθημα και μαζί με τους άνδρες του όρμησαν κατά του εχθρού και τον ανάγκασαν να τραπεί σε άτακτο φυγή.  

Μέσα σε λίγη ώρα η φυγή γενικεύθηκε και οι τουρκαλβανοί στην κυριολεξία αποδεκατίστηκαν. Υποχωρώντας άτακτα, πολλοί έπεφταν σε χαράδρες και γκρεμούς. Περίπου 2.000 νεκρούς είχαν οι τουρκαλβανοί, ανάμεσα σ΄ αυτούς και ο Σουλεϊμάν Μπέης από την Θράκη. Ενώ οι Έλληνες τραυματίες και νεκροί ήταν περίπου 40. (Φωτογραφία)