Η συγκλονιστική ομιλία του Μ. Αλεξάνδρου προς το στράτευμά του

 
3/8/2026

Μέγας Αλέξανδρος: υπόδειγμα Βασιλέως, που όμοιό του δεν έχει καταγραφεί σε όλη τη μακραίωνη ιστορία.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κάμτσης

Ενώ θα μπορούσε να ζει μέσα στη χλιδή και την καλοπέραση από τα αμύθητα πλούτη που απέκτησε κατά τις εκστρατείες του στην Ανατολή, αποκομμένος πλέον από τις μάχες, παρά ταύτα, συνέχισε να είναι παρών και πρώτος σε κάθε μάχη, ενώ χάρισε όλα αυτά τα πλούτη στους στρατιώτες και αξιωματούχους του και δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του.

Αλλά ας δούμε πως ακριβώς περιγράφει ο Αρριανός στην Αλεξάνδρου Ανάβασις Ζ΄, την ομιλία που εκφώνησε ο Μέγας Αλέξανδρος προς το στράτευμά του, μετά από ένα επεισόδιο, κατά το οποίο ορισμένοι στρατιώτες του εξέφραζαν αντιρρήσεις και δυσαρέσκεια για τη συμμετοχή ξένων ιππέων στο στράτευμα, για την ανατροφή επιγόνων των κατακτηθέντων λαών με τις μακεδονικές συνήθειες και τέλος για την περσική ζώνη που φορούσε ο ίδιος:

«. . .Ο πατέρας μου άφησε στο θησαυροφυλάκιο λίγα χρυσά και ασημένια κύπελλα και εξήντα τάλαντα, ενώ χρωστούσε πεντακόσια. Δανείστηκα και εγώ ο ίδιος άλλα οκτακόσια και ξεκινώντας . . . άνοιξα για χάρη σας τον Ελλήσποντο, ενώ οι Πέρσες ήταν ακόμη θαλασσοκράτορες. Μετά τη νίκη μου στο Γρανικό ποταμό επί των σατραπών του Δαρείου, πρόσθεσα στο κράτος σας όλη την Ιωνία, Αιολίδα, τις δύο Φρυγίες, τη Λυδία και τη Μίλητο. Όλες οι άλλες περιοχές προσχώρησαν στο κράτος μου με τη θέλησή τους και σας επέτρεψα να καρπώνεστε τα αγαθά τους. Αλλά και τα αγαθά που απόκτησα χωρίς μάχη στην Αίγυπτο και στην Κυρήνη είναι στα χέρια σας. Η Συρία, η Παλαιστίνη, η Μεσοποταμία, η Βαβυλώνα, τα Βάκτρα και τα Σούσα, ο πλούτος της Λυδίας, οι θησαυροί των Περσών, τα αγαθά των Ινδιών και η μεγάλη θάλασσα είναι δικά σας. Εσείς είστε σατράπες, στρατηγοί και ταξίαρχοι. Αν έχω κερδίσει κάτι παραπάνω από σας, μέσα από αυτές τις περιπέτειες είναι αυτή η πορφύρα και αυτό το διάδημα. Τίποτε δεν έχω κρατήσει για μένα και κανείς δεν μπορεί να δείξει τους θησαυρούς μου. Μπορεί όμως να δείξει τη δική σας περιουσία και ότι φυλάγεται για χάρη σας, γιατί δεν έχω ανάγκη να φυλάξω τίποτε για τον εαυτό μου. Μοιράζομαι την τροφή σας, κοιμάμαι όπως και σεις και νομίζω ότι δεν ζω τόσο καλά όσο μερικοί από σας, που ζουν με πολυτέλεια. Ξέρω να αγρυπνώ για να μπορείτε εσείς να κοιμάστε ήσυχοι».

(Απόσπασμα άρθρου του Κ. Κάμτση που περιλαμβάνεται στο υπ ' αρ. 108 τεύχος του περιοδικού ΦΙΛΙΠΠΟΣ) -Πηγή