Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης, Αρχαία Στάγειρα 384 π.Χ. - Αρχαία Χαλκίδα 322 π.Χ..
Ήταν τότε, όταν ξημέρωνε η δεύτερη ημέρα του Οκτώβρη, στην αρχαία Ελλάδα, όταν ο Έλληνας, ο Μακεδόνας, ο φιλόσοφος, ο πανεπιστήμων, ο ένας και μοναδικός, ο αναντικατάστατος Αριστοτέλης, άφηνε την τελευταία του εγκόσμια αναπνοή.
Ήταν τότε που η ασώματη ψυχή του, όπως την χαρακτήρισε στο έργο του Περί Ψυχής, έπαψε να κινείται και να αισθάνεται πάνω στην γη. Πέταξε για τα ουράνια... Ίσως ήταν η ώρα να αναπαυτεί το πολυδαίδαλο μυαλό του. Γιατί, αυτό το μυαλό είχε καταφέρει μέσα σε λίγα έτη να συλλάβει την αποκτημένη κατά τους προηγούμενους αιώνες ελληνική γνώση, να την συγκρίνει με τα δεδομένα της εποχής του, να την επεκτείνει και, τελικά, να την καταγράψει σε πλήθος έργων.
Περίπου 400 βιβλία έγραψε ο Αριστοτέλης. Σύμφωνα με τον Διογένη Λαέρτιο, το έργο του ήταν 445.270 στίχοι!
Μεταξύ άλλων, έγραψε τα: Πολιτικά (9 βιβλία), Αθηναίων Πολιτεία, Οικονομικά (2 βιβλία), Ηθικά Ευδήμεια (7 βιβλία), Ηθικά Μεγάλα (2 βιβλία), Ηθικά Νικομάχεια (10 βιβλία), έγραψε για την φυσική επιστήμη, την ζωολογία, την συγκριτική ανατομία, για την ψυχή κ.ά..
Ο Αριστοτέλης ο Σταγειρίτης πρόσφερε στον ελληνικό και στον παγκόσμιο πολιτισμό και τις επιστήμες ασύλληπτης σημασίας γνώσεις! Για αιώνες, επιστήμονες κάθε είδους εμπνέονταν και στηρίζονταν στο έργο του! Ακόμα και σήμερα, κανείς δεν μπορεί να πει ότι ανακάλυψε κάτι καινούριο και το πρόσθεσε στην επιστήμη του! Κι αν το πει, θα είναι ψέμα! Γιατί, πολύ απλά, ο Αριστοτέλης έγραψε για όλα τα θέματα που αφορούν και απασχολούν τον άνθρωπο. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί κάποιος με τις απόψεις του, δεν μπορεί να αφαιρέσει το μεγαλείο της κληρονομιάς που άφησε πίσω του.
 |
| Αρχαία Στάγειρα - Μακεδονία: Εδώ ανακαλύφθηκε ο τάφος του Μεγάλου Φιλοσόφου, του Αριστοτέλη |
Ένα όμως δεν πρέπει να λησμονούμε οι Έλληνες:
Ο Αριστοτέλης ήταν δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
Δύο άνδρες που σημάδεψαν την ελληνική και την παγκόσμια ιστορία, δύο αθάνατοι από την Μακεδονία!
Ήταν τότε, καθώς ξημέρωνε η δεύτερη ημέρα του Οκτώβρη, το 322 π.Χ., όταν ο Αριστοτέλης εγκατέλειπε τα εγκόσμια. Μα δεν έφευγε από την γη ήρεμος. Παρά, πικραμένος έκλεισε τα μάτια του, θλιμμένος, ανίατα μελαγχολικός.
Οι Έλληνες της εποχής του βουτηγμένοι στις πολιτικές διχόνοιες και αντιπαραθέσεις, χτύπησαν πισώπλατα τον Αριστοτέλη!
Όταν έμαθε για τον θάνατο του μαθητή του, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τότε ένοιωσε τα πρώτα θανατηφόρα βέλη της μελαγχολίας! Ίσως να κατάφερνε να τιθασεύσει με την πάροδο του χρόνου την ψυχή και το πνεύμα του. Ίσως. Ωστόσο, οι Έλληνες στην Αθήνα, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου, χωρισμένοι καθώς ήταν σε δύο στρατόπεδα, αποφάσισαν να κυνηγήσουν τον Αριστοτέλη. Τον κατηγόρησαν για ασέβεια και θέλησαν να τον δικάσουν και να τον καταδικάσουν.
Πικράθηκε ο Μεγάλος Δάσκαλος, και έφυγε πριν προλάβουν να πέσουν πάνω του άδικες τιμωρίες. Πήγε στο κτήμα της μάνας του, μαζί με την γυναίκα του και τα δύο παιδιά του.
Αλλά, ο γήινος κόσμος δεν του ταίριαζε πια. Δεν μπορούσε μέσα του να χωρέσει η τρικυμισμένη ψυχή του. Αρρώστησε, κάποια πάθηση άγνωστη του στομάχου είπαν οι γιατροί, τον οδήγησε στον θάνατο.
Αλλά, αν ο Αριστοτέλης είχε ακόμα γήινη φωνή, θα τους έλεγε: Δύο φορές πέθανα.
Πρώτη φορά πέθανα, όταν δολοφονήθηκε ο μεγαλύτερος των Μακεδόνων, αυτός που φρόντισα να εκπαιδεύσω με εντολή του Φιλίππου, ο Αλέξανδρος!
Δεύτερη φορά πέθανα, όταν οι Έλληνες, καταδικασμένοι στην διχόνοια τους, δεν αναγνώρισαν καθόλου το έργο μου και με κυνήγησαν σαν να ήμουν εχθρός τους.
Όταν η μελαγχολία ρέει από αυτές τις δύο πηγές, τότε γίνεται πάθηση του στομάχου και σκοτώνει τον θνητό!
Νίκη Μάρκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου