Κάλαντα από την Δυτική Μακεδονία για τους ξενιτεμένους Έλληνες: Να στείλω και το δάκρυ μου...

 
1/1/2025

Να στείλω και το δάκρυ μου, σ΄ ένα χρυσό μαντήλι... Από τα ωραιότερα κάλαντα που ακούγονταν στην Δυτική Μακεδονία, την Πρωτοχρονιά, με θέμα τους ξενιτεμένους Έλληνες και την πίκρα των δικών τους στην πατρίδα.

Και επειδή όλοι μας έχουμε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο στην ξενιτειά, ας θυμηθούμε τους στίχους: 

Ξενιτεμένο μου πουλί

και παραπονεμένο

η ξενιτειά σε χαίρεται

κι εγώ ΄χω τον καημό σου.

Τι να σου στείλω, ξένε μου;

Τι να σου προβοδίσω;

Να στείλω μήλο σέπεται,

κυδώνι μαραγγιάζει.

Να στείλω και το δάκρυ μου

σ΄ ένα χρυσό μαντήλι.

Το δάκρυ μ΄ είναι καυτερό

και καίει το μαντήλι. 

Οι Έλληνες στα χωριά της Μακεδονία μας, πήγαιναν σε εκείνα τα σπίτια που είχαν κάποιον ξενιτεμένο, κι έψελναν τους παραπάνω στίχους. 

Πόσο όμορφο έθιμο, να εκδηλώνεις τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, με αυτόν τον τρόπο την συμπαράστασή σου σε μια μάνα ή σε έναν πατέρα που έχουν ξενιτεμένο παιδί, πόσο όμορφο!

Πια στην σύγχρονη κοινωνία μας, σχεδόν κανείς δεν σκέφτεται τον συνάνθρωπό του, εκτός κι αν έχει κάτι να κερδίσει... 

Στον μαρασμό και στην εξαφάνιση των παλιών ωραιότατων εθίμων της πατρίδας μας, αντικατοπτρίζεται δυστυχώς ο μαρασμός και η εξαφάνιση της αγνής και ανιδιοτελούς προσφοράς προς τον συνάνθρωπό μας... (Φωτογραφία:daddy-cool.gr)