Όσο περνούν οι αιώνες, τόσο πιο λαμπρή γίνεται η προσφορά του Μητροπολίτη Καστοριάς Γερμανού Καραβαγγέλη! Σε αυτόν τον Τραντέλληνα, οφείλει η Μακεδονία τόσα πολλά,
που δεν χωρούν σε θνητές λέξεις! Την 11η ημέρα του Φλεβάρη του 1935, στην Βιέννη, μόνος και λησμονημένος από το τότε πολιτικό σύστημα, άφησε την τελευταία του πνοή, ο Ιεράρχης που έδωσε την ψυχή του για το Έθνος μας!Χωρίς αυτόν, δεν θα υπήρχε ή έστω δεν θα είχε εξελιχθεί τόσο αποτελεσματικά, ο Μακεδονικός Αγώνας! Ο Γερμανός Καραβαγγέλης οργάνωνε τον Αγώνα, συντόνιζε τα αντάρτικα σώματα, περιόδευε παντού για να εμψυχώνει τους Έλληνες, των οποίων το ηθικό ήταν καταρρακωμένο εξαιτίας των απάνθρωπων επιθέσεων από τούρκους και βούλγαρους κομιτατζήδες. Αλλά και με τους πολιτικούς της ελεύθερης Ελλάδας δεν δίσταζε να τα βάζει, γιατί αυτοί κώφευαν και άφηναν την Μακεδονία στην άδικη και τραγική μοίρα της.
Όσα έπραττε, ήταν χαραγμένα στο μυαλό και στην ψυχή του Παύλου Μελά, ο οποίος σε επιστολή του προς τον Μητροπολίτη (11 Ιουνίου 1903), έγραφε μεταξύ άλλων:
...Σας εκφράζω την άπειρον λατρείαν και τον άπειρον σεβασμόν που τρέφω διά την γενναίαν και πατριωτικωτάτην ενέργειά σας.
Οι αγώνες σας, γνωστοί ήδη όντες εις πολλούς καλούς πατριώτας και ως ελπίζω και εις ολόκληρον το Έθνος, δεν αμφιβάλλω ότι θα ηλεκτρίσει τους πάντας όπως σπεύσωσιν εις ενίσχυσίν σας.
Οι ένδεκα Κρήτες που σας στέλλομεν (αυτή την βοήθεια από την Κρήτη την είχε ζητήσει ο ίδιος ο Μητροπολίτης), είναι τέλειοι τύποι πολεμιστών. Γενναίοι, ευφυείς, τολμηροί, αποφασιστικοί, φιλόδοξοι και έχοντες ανεπτυγμένον το εθνικόν αίσθημα, είμαι βέβαιος ότι θα ενισχύσουν καταπληκτικώς τον αγώνα σας...
Ο Γερμανός Καραβαγγέλης πονούσε πολύ για τα δεινά της σκλαβωμένης Μακεδονίας, θύμωνε πολύ που μαζί με τους τούρκους ήρθαν και οι άρπαγες βούλγαροι, αλλά εκείνο που δεν άντεχε η λογική του ήταν η παθητική ή αδιάφορη στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Έγραψε στα απομνημονεύματά του:
Όταν γύρισα στην Καστοριά από την πρώτη περιοδεία μου, έστειλα νέα έκθεση στην κυβέρνηση μέσω του προξένου Μοναστηρίου κι εξιστορούσα όσα έγιναν και ζητούσα βοήθεια σε άντρες και σε όπλα. Μα δυστυχώς η φωνή μου δεν εισακούσθηκε.
Στο μεταξύ έγραφα και στις εφημερίδες των Αθηνών με ψευδώνυμα κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου και διακηρύττοντας ότι τώρα "εσλαβώθη η χώρα και γέγονε βάρβαρος. Αλλά η κυβέρνησις έμεινεν ανένδοτος".
Αλλά, παρά τα τρομερά εμπόδια, ο Μητροπολίτης Καστοριάς, δεν λύγισε, δεν δείλιασε, δεν βολεύτηκε, δεν εξαγοράστηκε ποτέ και από κανέναν. Προσπαθούσε και τον ίδιο τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να ταράξει, γράφοντας για τους εχθρούς που απειλούν την Ελλάδα:
...Το ψεύδος αποκτά εν Αγγλία οπαδούς αθώους, η δολιότης θριαμβεύει εν Παρισίοις, η αλήθεια οικτρώς σφαγιάζεται εν Βιέννη, ο πανσλαβισμός σιωπηλώς εκ Πετρουπόλεως γαυριά και η βουλγαρική ιδέα κατακτά πανταχού ισχυρούς προσηλύτους υπέρ αλλοτρίων δικαίων... (Έκθεση του Μητροπολίτη Καστοριάς προς τον Πατριάρχην, 24 Μαρτίου 1907).
Προφητικά τα λόγια του Μητροπολίτη Γερμανού Καραβαγγέλη, αφού δεν αποτυπώνουν μόνο την παρελθοντική δραματική κατάσταση στην Μακεδονία μας εξαιτίας εχθρών εντός και εκτός των τειχών, αλλά καταδεικνύουν και την σημερινή πραγματικότητα της προδομένης Μακεδονίας μας.
Μόνο που σήμερα η Μακεδονία μας δεν έχει στα σπλάχνα της έναν Τραντέλληνα, σαν τον Γερμανό Καραβαγγέλη!...

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου