Κυνηγημένοι Αρτινοί στον Καρβασαρά το 1878 - Ένα άγνωστο επεισόδιο της ιστορίας

 23/1/2026

Μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα φορτισμένη σελίδα της τοπικής και εθνικής ιστορίας εκτυλίχθηκε

σαν σήμερα (21/1), το 1878, όταν ομάδα κυνηγημένων Αρτινών και συμμάχων τους κατέφτασε στον Καρβασαρά, τη σημερινή Αμφιλοχία, καταδιωκόμενη από την Οθωμανική φρουρά της Άρτας...

Ανάμεσα στους φυγάδες βρίσκονταν ο Εμίν Βέης Κόρτσα, Αλβανός αξιωματικός του τουρκικού στρατού, η σύζυγός του και ο μόλις έξι ετών γιος τους Μπεσίμ, ο υπολοχαγός Αλέξανδρος Ρηγίδης, ανιψιός του Μητροπολίτη Άρτης Σεραφείμ, ο Αρτινός Δημήτριος Χουβαρδάς, ο Σωτήρης Κοσιβάκης από τον Μπότση (σημερινή Μεγαλόχαρη Άρτας), καθώς και τρεις ακόμη Αλβανοί στρατιώτες.

Από την Άρτα στον Καρβασαρά, υπό καθεστώς καταδίωξης

Ο Εμίν Βέης Κόρτσα δεν ήταν ένας τυχαίος αξιωματικός. Οραματιζόταν την απελευθέρωση της Αλβανίας μέσα από την προσέγγισή της με την Ελλάδα και βρισκόταν ήδη σε μυστική επικοινωνία με τον Βαλτινό οπλαρχηγό Φώτιο Κοντονίκα και τον ποιητή Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Η δράση του αυτή τον έθεσε στο στόχαστρο των Οθωμανικών Αρχών, γεγονός που οδήγησε στη φυγή του ίδιου και των συνοδών του από την Άρτα.

Φτάνοντας στον Καρβασαρά, ο Κόρτσα παρουσιάστηκε στο Αρχηγείο Στρατού Δυτικής Ελλάδος, όπου δήλωσε πίστη και υποταγή στον Βασιλέα των Ελλήνων και εντάχθηκε επίσημα ως αξιωματικός στον Ελληνικό στρατό.

Μια βάπτιση με έντονο συμβολισμό

Λίγους μήνες αργότερα, την Πρωτομαγιά του 1878, η σύζυγος του Κόρτσα, Φιρδεύς, και ο γιος τους βαφτίστηκαν στο νησάκι Μαδουρή, με ανάδοχο τον ίδιο τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Έλαβαν τα χριστιανικά ονόματα Μαρία και Γεώργιος, σε μια πράξη υψηλού συμβολισμού για την εποχή και τις πολιτικές συνθήκες.

Τραγικό τέλος και ιστορική συνέχεια

Παρά τις προσπάθειες του Κόρτσα να πείσει την Ελληνική κυβέρνηση να στηρίξει το όραμά του, οι ιδέες του δεν βρήκαν ανταπόκριση. Χτυπημένος από προσωπικές τραγωδίες και έχοντας χάσει τρία από τα τέσσερα παιδιά του, έθεσε τέλος στη ζωή του στο Φάληρο τον Ιούνιο του 1887.

Ο γιος του Γεώργιος, ωστόσο, ακολούθησε στρατιωτική σταδιοδρομία στον Ελληνικό στρατό, πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους και το 1940, ενώ δολοφονήθηκε στην Αράχωβα τον Ιανουάριο του 1945. Άφησε πίσω του μία κόρη, την Ελένη Κορτζά, γνωστή στη λογοτεχνία ως «Ραχήλ» στο έργο «Γράμματα στην Ραχήλ» του Κωστή Παλαμά.

​© Ta Nea tis Mikrospilias 24