Ποια ήταν η Μακεδονοπούλα Ζαν-ντ΄Αρκ στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα

 
29/3/2026

Δεν πρόδωσε την Πατρίδα, δεν προσχώρησε στον εχθρό, δεν υπέκυψε στους εκβιασμούς, παρέμεινε στον τόπο της και τελικά την κάψανε ζωντανή!...

Εις την Μπογδάτσα* ήτανε μια Ελληνίς δασκάλα

κι έρρεε απ΄ την γλώσσα της το μέλι και το γάλα.

Αικατερίνη ελέγετο η Χατζηγεωργίου

κι είχεν Ελληνική μορφή και μια ψυχή Αγίου. 

Αισθήματα παλληκαριού ήτανε προικισμένη

κι ήθελε την Ελλάδα μας τρανή και δοξασμένη.

Μόνο εις τον ψηλό σκοπό ήτο ερωτευμένη,

για τους Βουλγάρους είχενε καρδία παγωμένη.

Τότε αποφασίσανε να την δολοφονήσουν,

τον άγγελο της πίστης μας για να μας υστερήσουν.

Εις την Μπογδάτσα εγράψανε, στον αρχηγό εγνωρίζαν,

αν μείνει η δασκάλα εκεί, θα την εκαθαρίζαν.

Ιδού το γράμμα που έλαβε ο Καπετάν Μανώλης

ο Καπετάν Κατσίγαρης, που τον ηξέραν όλοι:

Αγαπητέ Καπετάν Μανώλη.

Θα προσφέρεις μεγάλην υπηρεσίαν εις τον αγώνα μας αν προστατεύσεις την διδασκάλισσα Αικατερίνη Χατζηγεωργίου, η οποία υπηρετεί εις την Μπογδάτσα. Οι εχθροί μας την έχουν οριστικώς προγράψει αν μείνει εκεί, και θα χάσωμεν πολυτιμοτάτην δια την Πατρίδα ύπαρξη. Συνόδευσέ την λοιπόν μέχρι της Γρετσίστας με τα παλληκάρια σου, όταν θα μεταβείς εκεί, εις την Αικατερίνη εγράψαμεν να σας ακολουθήσει με πάσαν εμπιστοσύνην. 

Ο Αντιπρόεδρος του Κομιτάτου Θεσσαλονίκης.

Ο Καπετάν Κατσίγαρης όντως ενδιαφέρθη,

σαν αδερφός της μπιστικός στην διδασκάλα εφέρθη,

και στην Γρετσίστα επήγανε, όλοι την συνοδεύσαν,

κι οι Βούλγαροι εκτυπιότανε, γιατί δεν την πλανεύσαν...

Μα σ΄ ένα μήνα αργότερα, ο Καπετάν Μανώλης

έφυγε από την Γκρέτσιστα κι ευθύς το μάθαν όλοι.

κι οι Βούλγαροι ετρέξανε και δεν χασομερούνε.

ήθελαν το ταχύτερο να την εκδικηθούνε.

Επήγανε και κρούσανε οι Βούλγαροι την θύραν

και τση είπαν, "έλα άνοιξε, να γίνεις καλομοίρα...".

"Η ώρα είναι μεσάνυχτα και μην μ΄ ανησυχείτε,

και την πρωϊαν νάρθετε, να ζείτε, να χαρείτε..."

Κι έτσι εματαιώθηκε αυτή η πονηριά των!

Σαν είδαν πως απέτυχεν κι αυτή η προσπάθειά των,

λαχτίσματα ερίχνανε στην θύρα να την σπάσουν

και την δασκάλα ηθέλανε να την εκομματιάσουν/

Η θύρα ήταν ισχυρά και δεν υποχωρούσε

κι ο Βοεβόδας Βούλγαρος, σαν λύκος, ελυσσούσε. 

"Φέρτε φωτιά να βάλουμε, να μην χασομερούμε

αφού δεν μας προσκύνησε, να την εκδικηθούμε..."

Η ηρωίδα ήκουσε πως θέλουν να την κάψουν,

και την φωτιά, οι άτιμοι, ετοίμαζαν ν΄ ανάψουν

κι άνοιξ΄ ένα παράθυρο και το μπιστόλι πιάνει,

κι ο Βοεβόδας Βούλγαρος ήρχισε να τα χάνει. 

Πέντε-έξι σφαίρες έριξεν από το παραθύρι

και στους κομίτες έγινεν μεγάλο πανηγύρι.

Δυο-τρεις βαρειά επληγώθησαν και ένας εφονεύθη,

μα η ηρωίς μέσ΄ στον καπνό και στην φωτιά ευρέθη.

Οι ανυψούμενοι καπνοί κι οι φλόγες την επνίξαν

κι όλη την στέγη του σπιτιού επάνω της ερίξαν.

Τοιούτο τέλος ηύρενε η άριστη αμαζόνα,

πρέπει στην ιστορία μας να μείνει σαν κολώνα. 

Πηγή: "Οι Πρωτοπόροι του Μακεδονικού Αγώνος 1903-1909", Π. Γύπαρη, Αθήναι 1962

Οι ανωτέρω στίχοι περιγράφουν την σκληρή ιστορική πραγματικότητα που ζούσε η Μακεδονοπούλα Δασκάλα  Αικατερίνη Χατζηγεωργίου. καθώς και την στυγνή δολοφονία της από τους βούλγαρους κομιτατζήδες. 

Διαβάστε επίσης:

-Γάλλος δημοσιογράφος Παγιαρές: Ευρωπαίοι, σας απατούν οι σλάβοι και γίνεστε θύματά τους! Δείτε πώς δολοφόνησαν την διδασκάλισσα Χατζηγεωργίου!

*Μπογδάτσα:  Ένα Ελληνοχώρι ψηλά στον Ελληνικό Βορρά, που πια δεν μας ανήκει. Όμως στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα ήταν από τα πιο φανατικά υπέρ της Ελληνικότητάς τους.