Η Νάξος είναι έρωτας, μπολιασμένος με θαλασσένια αύρα

 
9/4/2026

Κι όμως η Νάξος είναι έρωτας! Ριζοθέμελη κι αγέραστη είναι τούτη η αλήθεια που ξυπνά ολάκερες τις αισθήσεις και ξανοίγει τη ψυχή μας στων οριζόντων τα απύθμενα βάθη.

Γράφει ο Αποστόλης Νικ. Σαχάς, ζωγράφος

Ένας έρωτας μπολιασμένος με θαλασσένια αύρα, που ανέμελος και σαγηνευτικός φτάνει ίσαμ’ εδώ στη στεριανή Αθηναϊκή αποδημία μας.

Έρωτας που πάνω του σεργιανίζουν οι αθώες παιδικές μας έγνοιες σαν τότε που οι καλοπέραστες γενέτειρες γειτονιές ήταν όλος ο κόσμος μας.

Όπως τότε που σε κάθε ανθρώπινο φιλικό συναπάντημα, το καλωσόρισμα είχε τη δική του ξεχωριστή σημασία. Ένα ερωτικό πελαγινό κάλεσμα είναι η πατρική μας γη, που αντίκρυ στη ρότα των νέων καιρών, φανερώνει τη δική της ατόφια υπόσταση, τη δική της ευεργετική κι αμάραντη διαρκή προσφορά.

Πως όμως θα σφιχταγκαλιαστούμε σε τούτο το ερωτικό κάλεσμα, όταν μένουμε ευάλωτοι στις ανελέητες προ(σ)κλήσεις των ετοιμόρροπων σύγχρονων συναισθημάτων; Πώς να γευτούμε τους χυμούς αυτής της ατόφιας αγάπης, όταν καθημερινά κυρτώνουν οι ώμοι μας από τα κίβδηλα, ανέντιμα κι άξεστα σύγχρονα φερσίματα;

Κι όμως άμα θελήσουμε, μπορούμε αντίκρυ στον χλιδάτο περίγυρο της πλουμιστής μας καθημερινότητας, να σταθούμε απόλυτα ευθυτενείς, γερά γαντζωμένοι στα στέρεα κλαδιά της νησιώτικης καταγωγής μας.

Εμείς, που κρατήσαμε φυλαγμένη στο υπόστρωμα της ψυχής τη ζωντανή περπατησιά των γονιών μας, ας αγκαλιάσουμε τρυφερά το ριζόκλαδο της γενέθλιας φύτρας μας κι ας δημιουργήσουμε φωλιές αγάπης μες στο περιβόλι των σύγχρονων καιρών. Δεν είμαστε δα κι οι τελευταίοι ρομαντικοί! Όσο κι αν ολόγυρά μας οι σύγχρονες αντιλήψεις πληθαίνουν, εμείς ας μη παραδώσουμε το πατροπαράδοτο περιβόλι έρμαιο στους ξενόφερτους κηπουρούς.

Μπορούμε να καλλιεργήσουμε δημιουργικά την αγάπη μας για το νησιώτικο τόπο μας, να φανερώσουμε με περίσσιο τρόπο τον μόνο αλάθητο ανθρώπινο έρωτα, αυτόν που συντροφεύει ανελλιπώς τα γενέθλια περάσματα του νου μας.

Αν το θελήσουμε, μπορούμε να ξεκόψουμε, για λίγο έστω, απ’ τη βιοπάλη και τις καθημερινές ανάγκες και να επισκεφτούμε τη θαλασσινή μας πατρίδα, τη γη του νησιώτικου επιούσιού μας. Μπορούμε ν’ αποχωριστούμε τις λογής - λογής ανούσιες, εφευρημένες υποχρεώσεις της κάθε μέρας και να αποτολμήσουμε έναν ναξιώτικο προορισμό !

Μια ολιγοήμερη επιστροφή στην πατρίδα. Μόνο σαν ανοίξουν οι κρουνοί της νοσταλγίας, μόνο τότε θα καλοσυνέψουν οι σύγχρονοι καιροί. Είμαστε καμωμένοι να στέκουμε ολόρθοι, στητοί και ν’ ανοίγουμε την αγκαλιά μας όσο πλατύτερα μπορούμε, ίσαμ’ εκεί που ο Ναξιώτης ήλιος ερωτεύεται την αλμύρα κάποιων ανώνυμων βράχων.

Δημοσιευμένο στο 25ο τεύχος του περιοδικού ΟΙ ΝΑΞΙΟΙ τον Μάρτιο του 2006 - Πηγή: orinosaxotis