Βίντεο - Απελευθέρωση της Θράκης, 14 Μαΐου 1920: Κινδυνέψαμε να χαθούμε εξαιτίας των "συμμάχων" μας που προτιμούσαν τους βούλγαρους

14 Μαΐου 1920 - Αποβίβαση του Ελληνικού Στρατού στην παραλία της Αλεξανδρούπολης, όπου είχαν ετοιμαστεί ξύλινες προβλήτες.

Το 1360 οι τούρκοι κατέλαβαν την Θράκη κι αυτή η πανάρχαια κόρη του Ελληνισμού παρέμεινε σκλαβωμένη για 560 χρόνια! Και δεν έφτανε η τουρκική κατοχή, υπήρξε και η βουλγαρική!...

Οι βούλγαροι δεν ήθελαν μόνο την Μακεδονία, αλλά και την Θράκη. Και κατάφεραν, μετά τον Α΄ βαλκανικό πόλεμο, και την αμέριστη βοήθεια των Μεγάλων Δυνάμεων, που μας πρόδωσαν, να την αρπάξουν από τα χέρια των Ελλήνων, το 1913! Ταφόπλακα για την Θράκη μας ήταν η συνθήκη του Βουκουρεστίου (10 Αυγούστου).

Ενώ οι βούλγαροι στην Μακεδονία είχαν την βοήθεια των ρώσων, στην Θράκη σύμμαχός τους ήταν οι αμερικανοί. Και μάλιστα ο πρόεδρος τους Γούντροου Ουίλσον συνδεόταν στενά με το βουλγαρικό λόμπι, και η αδερφή της γυναίκας του είχε παντρευτεί τον βούλγαρο πρέσβη στην Ουάσινγκτον.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες λοιπόν με πρωτόγνωρη επιμονή υποστήριζαν την προσάρτηση της ελληνικότατης Θράκης στους σλαβοβούλγαρους, γιατί τα είχαν βρει σε επίπεδο οικονομικών απολαβών, σε περίπτωση που η βουλγαρία είχε διέξοδο στο Αιγαίο.

Στο μεταξύ, οι βούλγαροι εξολόθρευαν τους Έλληνες στην Θράκη, όπως ακριβώς είχαν πράξει και στην Μακεδονία μας.

Δόθηκαν μάχες, ποδοπατήθηκαν οι Έλληνες κι έμοιαζε να έχει χαθεί η Απελευθέρωση της θρακικής γης.

Ωστόσο, δεν τα παρατούσαμε, γιατί ξέραμε ότι εκεί που πάνε όλα να χαθούν, αναγεννιόμαστε από τις στάχτες μας. Για περίπου εφτά χρόνια οι βούλγαροι σκόρπιζαν την βία και τον θάνατο, και οι Έλληνες αντιστέκονταν με όσες δυνάμεις είχαν.

Όταν τελείωσε ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, η Διασυμμαχική Διοίκηση αποχώρησε από την Θράκη και ο ελληνικός στρατός άρχισε να απελευθερώνει επιτέλους τους ελληνικούς τόπους. Τον Οκτώβριο του 1919 μπήκε στην Ξάνθη, κατέλαβε τις διαβάσεις προς την Βουλγαρία, και υπό τον υποστράτηγο Επαμεινώνδα Ζυμβρακάκη εισήλθε στην Κομοτηνή, στις 14 Μαΐου 1920. Πήραμε το Πόρτο Λάγος και τον Ίασμο υπό τον υποστράτηγο Γεώργιο Λεοναρδόπουλο, ενώ ένα άλλο τμήμα του ελληνικού στρατού υπό τον υποστράτηγο Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν αποβιβάστηκε στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, την ίδια μέρα, 14 Μαΐου 1920, και έπειτα προχώρησε νικηφόρα προς Φέρες, Σουφλί, Διδυμότειχο και Κάραγατς (Παλιά Ορεστιάδα που δυστυχώς την χάσαμε) (προάστιο της Αδριανούπολης).

Για την ιστορία, πρέπει να σημειωθεί ότι η Απελευθέρωση της Θράκης επικυρώθηκε με τις Συνθήκες του Νεϊγύ το 1919 και των Σεβρών το 1920, και σημαντικό ρόλο διαδραμάτισε σε αυτές τις υπογραφές ο έμπειρος Μακεδόνας διπλωμάτης Χαρίσιος Βαμβακάς, συνεργάτης του πρωθυπουργού Ελ. Βενιζέλου, ο οποίος παρά την προδοσία των συμμάχων μας και τα ισχυρά ξένα διαπλεκόμενα συμφέροντα, δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για την επικράτηση των Δικαίων του Θρακικού Ελληνισμού.