Ο Κρητικός που έβαψε με το αίμα του την μακεδονική γη...
Απάν' από το μνήμα σου το κρύο, γόνυ κλίνουν
Ατρόμητε Κατσίγαρη, θεριό Καραμανώλη,
η Δόξα κι η Παλληκαριά και μαύρα δάκρυα χύνουν
πως έπεσες με άνανδρο του δολοφόνου βόλι.
--
Θυμούντ' όταν αμάραντον εκράτουν δάφνης κλώνον
κι εσκίαζον σε Μάρτυρα, εδώ κι εκεί σταις μάχαις
όταν με αίμα έβαφες την γην των Μακεδόνων
εις τα λημέρια των εχθρών στους κάμπους και σταις ράχαις
--
Και τώρα να σε βλέπουνε σύντροφον με τον Χάρον
χωρίς να βλέπουν γύρω σου και πτώματα Βουλγάρων
Κατάρα μαύρη δίδουνε στην άλυωτη τη χέρα
που 'στειλε δολοφονικώς 'στην πλάτη σου τη σφαίρα.
--
Πενθεί το Έθνος γενικώς και η Μακεδονία
η Μνήμη μόνο χαίρεται και η Αθανασία
και είναι απερίγραπτος σήμερον η χαρά των
που πήραν έναν Ήρωα και πάλι στα πτερά των
--
Και τώρα όπου περάσουνε κι όπου τας αντικρύζουν
εις κάθε Γην Ελληνικήν κι εις την Μακεδονία
αναστενάζουν οι καρδιές κι οι οφθαλμοί δακρύζουν
κι αναφωνούν «η Μνήμη Σου, Ήρωα Αιωνία!»
(Ποιητής Σπύρος Ματσούκας (1873-1928)
*Εμμ. Κατσίγαρης/Καραμανώλης στο Θέρισσο 1905
** Ο Κατσίγαρης στη Μακεδονία
*** Η προτομή του στο Νίππος Αποκορώνου -Πηγή: Ιστορία και Λαογραφία της Κρήτης
Διαβάστε επίσης:



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου