Βιολί και πυροβόλα

 

 3/6/2026

 «Μη μας ξεχνάτε!»

Γράφει ο Δρ. Νίκος Ερρίκου Ιωάννου, καρδιολόγος

Λίγο πριν τις 8:00 το πρωί στις 22 Σεπτεμβρίου του 480 π.Χ. αντήχησε στο στενό της Σαλαμίνας ο παιάνας των Αθηναίων όπως τον διέσωσε ο Μαραθωνομάχος και Σαλαμινομάχος Αισχύλος

«Ὦ παῖδες Ἑλλήνων, ἴτε,
ἐλευθεροῦτε πατρίδ᾽, ἐλευθεροῦτε δὲ
παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τε πατρῴων ἕδη,
θήκας τε προγόνων· νῦν ὑπὲρ πάντων ἀγών.»

Το πάθος για την Ελευθερία με την ενθάρρυνση της εμμέτρου μελωδίας δια μέσου των αιώνων οδηγεί τους Αγώνες των Ελλήνων.

Μία πρόσφατη επίσκεψη στο Μουσείο Πυροβολικού που με πολύ σεβασμό και αγάπη δημιούργησαν στη Λευκωσία οι Έφεδροι Αξιωματικοί του όπλου, μου προκάλεσε αλυσιδωτούς συνειρμούς.

 

Σε μια προθήκη είναι αναρτημένες οι φωτογραφίες του ηρωικού διοικητή της 181 Μ.Π.Π. Αντισυνταγματάρχου Στυλιανού Καλμπουρτζή και του επίσης πεσόντος, ασυρματιστού Αντώνη Πολυδώρου. Τα εκθέματα στην προθήκη έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί ξεχωρίζει η στολή του Διοικητή, τα διάσημα και τα παράσημά του.

Δίπλα η φωτογραφία του κληρωτού στρατιώτη με τη στολή να παίζει βιολί και πιο κάτω αυτό το βιολί, ευλαβική κατάθεση ψυχής στη μνήμη του και προσφορά των χαροκαμένων γονέων.

Εκτός από τον παιάνα περίοπτη θέση στους αέναους αγώνες επιβίωσης και ανασυγκρότησης της Πατρίδος κατέχουν ο Όρκος των Αθηναίων Εφήβων

«Οὐ καταισχυνῶ τὰ ὅπλα τὰ ἱερὰ,

οὐδ’ ἐγκαταλείψω τὸν παραστάτην ὅτῳ ἂν στοιχήσω».

Μετά ο Θούριος του Ρήγα, τα ριζίτικα, τα δημοτικά, τα κλέφτικα, μέχρι την πολυδύναμη κραυγή «ΑΕΡΑ!» και τον τελευταίο Απελευθερωτικό αγώνα του Ελληνισμού στην Κύπρο με τα εμβατήρια της ΕΟΚΑ και τα ποιήματα των αγωνιστών.

Σε όλα είναι διάχυτη η ευπρέπεια, η λεβεντιά, η διάθεση αυτοθυσίας που δεν έχουν καμία σχέση με τις άναρθρες κραυγές και τους αλαλαγμούς των βαρβάρων εισβολέων.

Ακόμη υπάρχουν αγνοούμενοι και κατά διαστήματα αναγνωρίζονται και ταυτοποιούνται λείψανα που κηδεύονται σε μικρά τετράγωνα κιβώτια. Όσο πάνε αραιώνουν και οι συγγενείς…

 

Την τραγική 23^η Ιουλίου 1974, σε ώρα ανακωχής αποδεκατίστηκε σε μία άνιση αναμέτρηση η 181 ΜΠΠ. Ανάμεσά τους οι έφεδροι Κερυνειώτες αδελφοί, Σωτήρης «Σώτος» και Γιώργος «Κόκος» δύο από τα 9 παιδιά του Σωκράτη και της Μερόπης Νικολάου, που επέλεξαν συνειδητά να αναζητήσουν και να ενώσουν τις δυνάμεις τους με μάχιμη μονάδα αντί να κρυφτούν στα μετόπισθεν. Έπεσαν ηρωικά μαχόμενοι και αναβίωσαν με την ηρωική θανή τους τον όρκο των Αθηναίων.

Πέρασαν 52 χρόνια από την τελευταία τραγική μας περιπέτεια και οι ψυχές των νεομαρτύρων μας παραμένουν ανήσυχες, αδικαίωτες και φωνάζουν 

«Μη μας ξεχνάτε!»

Πηγή:  onisilos.gr