Για πρώτη φορά οι Βρυξέλλες παραδέχονται: Οι ανεμογεννήτριες αποτελούν επικίνδυνο ρυπαντή

                                                                                        Φωτογραφία: Mikhail Nilov - pexels.com

22/9/2026

Οι μελέτες είναι οριστικές: οι εκπομπές μικροπλαστικών από τις ανεμογεννήτριες είναι επικίνδυνες για την άγρια ​​ζωή και τους ανθρώπους.

Γράφει ο Etienne Lombard, δημοσιογράφος

Η υπόθεση δεν έχει (ακόμα) γίνει πρωτοσέλιδο, αλλά η αποκάλυψη είναι παρόλα αυτά σημαντική. Για πρώτη φορά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραδέχτηκε ότι οι ανεμογεννήτριες, που υποτίθεται ότι είναι καθαρές (σε αντίθεση με τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα και τα ορυκτά καύσιμα), στην πραγματικότητα είναι επίσης ρυπογόνες.

Το προβληματικό ζήτημα

Στις 5 Ιουνίου, ο Αυστριακός ευρωβουλευτής Gerald Hauser (FPÖ) υπέβαλε γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ξεκίνησε σημειώνοντας ότι η Επιτροπή είχε υιοθετήσει ένα σχέδιο δράσης το 2021 «για την επίτευξη στόχου μηδενικής ρύπανσης έως το 2050» και στη συνέχεια, το 2025, τον κανονισμό (ΕΕ) 2025/2365 για τη μείωση της ρύπανσης από μικροπλαστικά.

Αυτές οι πρωτοβουλίες δικαιολογήθηκαν από το γεγονός ότι «τα μικροπλαστικά είναι επιβλαβή για το περιβάλλον και την ανθρώπινη υγεία». Εξήγησε ότι «όταν οι μεγάλες ανεμογεννήτριες κινούνται με υψηλές ταχύτητες άνω των 300 χλμ./ώρα, η βροχή, ο άνεμος, το χαλάζι και η αιωρούμενη άμμος από τη Σαχάρα λειτουργούν σαν γυαλόχαρτο». Αυτή η συνεχής διάβρωση διασπείρει σωματίδια ανεξέλεγκτα σε όλο το περιβάλλον.

Ο Αυστριακός βουλευτής αναφέρθηκε στη συνέχεια στα αποτελέσματα μιας νορβηγικής μελέτης με τίτλο «Διάβρωση και Ρύπανση από τα Πτερύγια των Ανεμογεννητριών στην Αιχμή», που διεξήχθη από τους επιστήμονες Asbjørn Solberg, Bård-Einar Rimereit και Jan Erik Weinbach. Οι δοκιμές τους κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι μια ανεμογεννήτρια μπορεί να απελευθερώσει έως και 62 κιλά μικροπλαστικών ετησίως.

Δεδομένου ότι σήμερα λειτουργούν 350.000 έως 400.000 ανεμογεννήτριες παγκοσμίως, αυτό θα σήμαινε ότι κάθε χρόνο απελευθερώνονται στο περιβάλλον μεταξύ 21.700 και 24.800 τόνων πλαστικών ρύπων, που είναι γνωστό ότι είναι επιβλαβείς τόσο για το φυσικό περιβάλλον όσο και για τα ζωντανά όντα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.

Με βάση αυτά τα σημεία, ο Gerald Hauser ρώτησε: «Γιατί η Επιτροπή σιωπά σχετικά με την περιβαλλοντική ρύπανση που προκαλείται από τα μικροπλαστικά από τις ανεμογεννήτριες;» και επίσης, πώς, υπό αυτές τις συνθήκες, μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος της μηδενικής ρύπανσης έως το 2050, ενώ συνεχίζεται η ανάπτυξη της αιολικής ενέργειας; Συμπερασματικά, ο Αυστριακός βουλευτής αμφισβήτησε το κατά πόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα έδινε προτεραιότητα στη δημόσια υγεία και την προστασία του περιβάλλοντος ή θα προσκολλούνταν στην αφήγηση περί «ασφαλούς και ακίνδυνης» αιολικής ενέργειας που επαναλαμβάνεται ασταμάτητα από τους ενδιαφερόμενους φορείς της αιολικής ενέργειας και τους υποστηρικτές τους στο περιβαλλοντικό κίνημα.

Η αμήχανη παραδοχή των Βρυξελλών

Η απάντηση της Επιτροπής, που δημοσιεύθηκε στις 12Αυγούστου, αξίζει να αναλυθεί λεπτομερώς. Σε γενικές γραμμές, η Jessika Roswall, Ευρωπαία Επίτροπος για το Περιβάλλον, την Ανθεκτικότητα στο Νερό και μια Ανταγωνιστική Κυκλική Οικονομία, επαναλαμβάνει ότι η Επιτροπή «έχει πλήρη επίγνωση των περιβαλλοντικών προκλήσεων που θέτουν τα μικροπλαστικά, τόσο αυτά που προστίθενται σκόπιμα σε προϊόντα όσο και αυτά που απελευθερώνονται ακούσια στο περιβάλλον». Ωστόσο, το επιχείρημά της στη συνέχεια υποβαθμίζει το πρόβλημα που θέτουν οι ανεμογεννήτριες, δηλώνοντας ότι, σε κάθε περίπτωση, είναι λιγότερο ρυπογόνες από άλλες πηγές πλαστικής ρύπανσης, όπως «ελαστικά, συνθετικά υφάσματα, χρώματα και γεωυφάσματα».

Έμμεσα, οι Βρυξέλλες αναγνωρίζουν επίσημα, για πρώτη φορά, ότι η πλαστική ρύπανση από τις ανεμογεννήτριες είναι πολύ πραγματική και ότι, ως εκ τούτου, έχουν εσφαλμένα μεταδώσει, χωρίς να την αμφισβητήσουν ή έστω να την προσδιορίζουν, το περιβαλλοντολογικό δόγμα περί «αιολικής ενέργειας, καθαρής ενέργειας».

Επιπλέον, δεν αμφισβητεί την αυστηρότητα της νορβηγικής μελέτης, παρόλο που η εκτίμησή της για «έως 62 κιλά» είναι υψηλότερη από εκείνη άλλων υπαρχουσών μελετών. Οι διακυμάνσεις που παρατηρούνται μεταξύ των μελετών δεν προκαλούν έκπληξη. Πρώτον, πρόκειται πάντα για εύρη τιμών. Και οι σημαντικές αποκλίσεις εξηγούνται από διαφορές στις συνθήκες δοκιμών. Τα αποτελέσματα μπορούν πράγματι να διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τα μοντέλα ανεμογεννητριών που δοκιμάστηκαν, την τοποθεσία τους, την ταχύτητα του ανέμου, την ποσότητα άμμου που λαμβάνουν κάθε χρόνο λόγω του σιρόκου ανέμου, και ούτω καθεξής.

Μια ασαφής και ανησυχητική κατάσταση...

Πέρα όμως από τις ποσότητες εκπομπών μικροπλαστικών από τις ανεμογεννήτριες, αυτό που πραγματικά ανησυχεί είναι το χάσμα μεταξύ της πραγματικότητάς τους και του λόγου που τις έχει συσκοτίσει μέχρι τώρα. Και δεν είναι τυχαίο ότι ο Gerald Hauser ολοκληρώνει την ερώτησή του αναφερόμενος σε περιβαλλοντικά ζητήματα και ζητήματα δημόσιας υγείας. Αυτό που παράγει μια ανεμογεννήτρια, όπως επισημαίνει ο εξειδικευμένος ιστότοπος TKP, είναι μια «συνεχής τριβή πλαστικών σωματιδίων που διεισδύουν στον αέρα, το έδαφος, τις υδάτινες οδούς και, τελικά, στην αφιλτράριστη τροφική αλυσίδα». Και τα σενάρια στα οποία βασίζεται η ΕΕ για την ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων των ανεμογεννητριών είναι μοντέλα. «Καμία μέτρηση στο έδαφος, κανένα δείγμα εδάφους, καμία έρευνα σε πραγματικές τοποθεσίες». Είτε σκόπιμα είτε όχι, οι Βρυξέλλες έχουν διατηρήσει μέχρι στιγμής μια ασαφή και διφορούμενη στάση σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με τη σύνθεση των ανεμογεννητριών. Κι αυτό είναι ανησυχητικό...

Το ζήτημα αναμφίβολα αξίζει μεγαλύτερης αυστηρότητας και διαφάνειας, δεδομένου ότι τα πτερύγια των ανεμογεννητριών περιέχουν επικίνδυνες χημικές ουσίες, όπως φθοριωμένα πολυμερή με βάση το PFAS (που χρησιμοποιούνται για επιστρώσεις πτερυγίων και μόνωση καλωδίων), καθώς και λιπαντικά και υδραυλικά υγρά (που χρησιμοποιούνται σε κιβώτια ταχυτήτων και ρουλεμάν). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα πραγματικό κοκτέιλ τοξικών χημικών ουσιών που απελευθερώνεται συνεχώς στον αέρα, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων ουσιών που αναγνωρίζονται ως επικίνδυνες, ινωδών προϊόντων (ινών γυαλιού και άνθρακα) και εποξειδικής ρητίνης που περιέχει 30 έως 40% δισφαινόλη Α (γνωστός ενδοκρινικός διαταράκτης). Ήταν ήδη γνωστό ότι οι ανεμογεννήτριες, τόσο στην ξηρά όσο και στην ανοιχτή θάλασσα, σκοτώνουν πολλά πουλιά. Τώρα, η ρύπανσή τους έχει αποδειχθεί.

Μελέτες για αγριογούρουνα, άγρια ​​ζωή, μύδια και στρείδια έχουν επισημάνει τις συγκεκριμένες επιπτώσεις της πλαστικής ρύπανσης τόσο στα ζώα όσο και, κατά συνέπεια, στους ανθρώπους που τα καταναλώνουν. Οι ανεμογεννήτριες, επομένως, συμβάλλουν σε αυτή τη ρύπανση. Αυτό σίγουρα αξίζει κάτι περισσότερο από μια απάντηση από τις Βρυξέλλες που απλώς υποβαθμίζει την πραγματικότητα. -Πηγή: bvoltaire.fr