13/10/2026
Ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς έγραψε για το θάνατό του:
«Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σείεται το χορτάρι
στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι.
Πανάλαφρος ο ύπνος σου του Απρίλη τα πουλιά
σαν του σπιτιού σου να τ’ ακούς λογάκια και φιλιά,
και να σου φτάνουν του σκληρού χειμώνα οι καταρράχτες
σαν τουφεκιού αστραπόβροντα και σαν πολέμου κράχτες.
Πλατιά του ονείρου μας η γη και απόμακρη.
Και γέρνεις εκεί και σβεις γοργά.
Ιερή στιγμή. Σαν πιο πλατιά τη δείχνεις και τη φέρνεις
σαν πιο κοντά! »
Ο Παύλος Μελάς και οι άνδρες του, στις 13 Οκτωβρίου 1904, βρέθηκαν στο χωριό Στάτιστα (που σήμερα λέγεται Μελάς) και φιλοξενήθηκαν σε ένα σπίτι που έγινε ο τάφος του Παύλου, του Αδάμαστου αυτού Έλληνα που προτίμησε την Ελευθεριά από την βόλεψη στην Αθήνα.
Ο βουλγαροκομιτατζής Μήτρος Βλάχος έμαθε για τον ερχομό του και τον κάρφωσε στους τούρκους, επιδιώκοντας την εξόντωσή του.
Το τουρκικό απόσπασμα έφτασε μπροστά στο σπίτι. Ήταν 150 τούρκοι. Στην συμπλοκή που ακολούθησε, ο Παύλος μας τραυματίστηκε στην οσφυϊκή χώρα πολύ βαριά. Μετά από περίπου μισή ώρα άφησε την ύστατη επίγεια πνοή του.
Το κεφάλι του αποσπάστηκε από τους συμπολεμιστές του για να μην πέσει στα χέρια των εχθρών μας και ετάφη στο ναό της Αγίας Παρασκευής. Το σώμα του το ιερό τελικά παραδόθηκε στον Μητροπολίτης Καστοριάς Γερμανό Καραβαγγέλη, του οποίου το μυαλό θόλωσε από τον βαθύ πόνο για τον χαμό του Παλικαριού. Ετάφη στον βυζαντινό ναό των Ταξιαρχών στην Καστοριά.
Ο θάνατος του Παύλου Μελά έγινε γνωστός στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου και οι Έλληνες τότε συγκλονίστηκαν.
Κι ακόμα μέχρι σήμερα οι Έλληνες που λατρεύουμε την Μακεδονία και φοβόμαστε για την μοίρα της εξαιτίας της σύγχρονης προδοσίας με την ψευδοσυμφωνία των Πρεσπών, ακόμα μέχρι σήμερα κλαίμε για την δολοφονία του Παύλου Μελά, του φοβερού αυτού Μακεδονομάχου και Εθνομάρτυρα. (Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα του Δήμου Παύλου Μελά της Θεσσαλονίκης.)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου