Αγέννητες θαρρείς ακόμα οι λέξεις για να σε υμνήσουν: Μ Α Κ Ε Δ Ο Ν Ι Α!
Με άγγιξε το φεγγάρι σου,
με χάιδεψε ο ήλιος σου.
Τα όνειρα μου πότισε η βροχή σου,
τις ρίζες μου έθρεψε η αθάνατη πνοή σου!
Κι εγώ τους έχω μέσα μου
σαν αιώνια ελιά
σαν αξεπέραστη κληρονομιά!
Θα χαμογελώ, θ' αντέξω
θα ξαναβαφτιστώ
στης δόξας σου
τ' αθάνατο πιοτό!
Μακεδονία Θεοφίλητη
κόρη του Βορρά
για σε χτυπά παράφορα
η ελληνική μου η καρδιά.
Από την Νίκη Μάρκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου