Πέθανε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, οι επιζήμιες δηλώσεις της όμως για την Μακεδονία και το Έθνος μας παραμένουν ζωντανές

 

 17/2/2026

Από χθες που πέθανε η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ (29 Αυγούστου 1926-16 Φεβρουαρίου 2026) πολλά γράφονται για την ζωή και την δράση της, την ακαδημαϊκή της καριέρα, την συμβολή της στην ελληνική ιστορία κ.ά..

Χωρίς καμία πρόθεση να προσβληθεί με τον δικό μου λόγο η μνήμη ενός νεκρού ανθρώπου, απλά λέω ότι διαφωνώ απόλυτα με τον δικό της λόγο σε σημεία ιστορικής σημασίας για το Έθνος μας.

Δήλωσε πριν λίγα χρόνια ότι γεννήθηκε αριστερή. Δηλαδή, από την μήτρα της μάνας της ήξερε την πολιτική πραγματικότητα της κοινωνίας; Προς τι η υπερβολή του λόγου της; Μήπως δεν έπραξαν εγκλήματα οι αριστεροί κατά την διάρκεια του 20ου αιώνα, κυρίως εις βάρος της Μακεδονίας μας ή αργότερα στον εμφύλιο; Και μήπως η ίδια, δεν είχε αναπτύξει σχέσεις με ανθρώπους της εξουσίας που ανήκαν στον δεξιό χώρο, π.χ. με τον Κ. Καραμανλή;

Δήλωσε ότι διαφωνεί με το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» για το κρατίδιο των Σκοπίων, γιατί προτιμά το όνομα «Νέα Μακεδονία» - Ήμουν ανέκαθεν υπέρ αυτού του όρου. Απαράδεκτη και ανθελληνική τοποθέτηση που προσβάλλει την πανάρχαια ιστορία της Μακεδονίας μας, καθώς και την συντριπτικής πλειοψηφίας γνώμη του ελληνικού που επέμενε –και επιμένει- ότι το όνομα αυτού του κράτους δεν πρέπει να περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία. Η επίσημη τοποθέτηση της κ.Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν είναι λιγότερο προδοτική από εκείνες του Τρίπρα, του Μητσοτάκη, των παρατρεχάμενων τους και των συστημικών ΜΜΕ.

Κι ακόμα μία αναφορά της θα σχολιάσω, ότι «η Ελλάδα είναι η πιο ρατσιστική χώρα της Ευρώπης». Όχι, δεν είμαστε οι ρατσιστές της Ευρώπης κι αυτό καταδεικνύεται από την πραγματικότητα. Έχουμε ανοίξει πόρτες και πύλες για τους ξένους. Έχουμε προσφέρει όσα μπορούσαμε. Κάποτε, όμως, η παράνομη είσοδος στην χώρα μας, άρχισε να δημιουργεί χίλια μύρια προβλήματα για όλους. Θα πρέπει, για να μην μας πουν ρατσιστές, να συμφωνήσουμε με την αλλοίωση της πατρίδας μας ή με την πολιτική που ανακοινώνεται κι εφαρμόζεται από διάφορους πολιτικάντηδες που έχουν εξουσία και δημόσιο λόγο, βάσει της οποίας θα αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα του δημογραφικού με αλλοδαπούς; Και γιατί δεν κατηγόρησε την Γαλλία για ρατσισμό;

Το γεγονός ότι η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ ήταν η πρώτη γυναίκα πρύτανης του Πανεπιστημίου της Σορβόννης μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό για κάποιες ελίτ, εντός και εκτός των τειχών. Για μένα όμως δεν είναι. Ο θάνατος δεν αφαιρεί την σημασία όσων έχουμε εκφράσει και πράξει εν ζωή. Κι όταν έχουμε με την διαδρομή μας βλάψει το Έθνος των Ελλήνων, τίποτα δεν ξεπλένει το κακό που κάναμε…

Νίκη Μάρκου - Φωτογραφία: Βικιπαίδεια