Όταν η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή “σβήνει” ονόματα για να σώσει την ουδετερότητα

 

 11/2/2026 

Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή μάς διαβεβαιώνει διαρκώς

ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι χώρος ειρήνης, τέχνης και υπέρβασης της πολιτικής. Στην υπόθεση του μουσικού έργου Artsakh, όμως, απέδειξε κάτι πολύ διαφορετικό... ότι η "ουδετερότητα" δεν είναι αξία, αλλά εργαλείο και χρησιμοποιείται επιλεκτικά.

Η μουσική επιτράπηκε, το όνομα ΟΧΙ.

Το έργο κρίθηκε ακίνδυνο, η λέξη κρίθηκε ενοχλητική.

Έτσι, χωρίς να απαγορεύσει, η ΔΟΕ προχώρησε σε κάτι απογοητευτικό... διέγραψε τη μνήμη από τον τίτλο, κρατώντας το περιεχόμενο αποστειρωμένο από την ταυτότητά του. Μετέτρεψε το Artsakh σε "μουσική του τάδε συνθέτη", λες και τα έργα τέχνης γεννιούνται στο κενό... χωρίς τόπο, χωρίς ιστορία, χωρίς τραύμα.

Για την Αρμενία, αυτό δεν είναι λεπτομέρεια πρωτοκόλλου. Είναι μήνυμα... το μήνυμα ότι μπορείς να υπάρξεις μόνο αν δεν ονομάζεις αυτό που έχασες. Ότι μπορείς να παίξεις τη μελωδία, αλλά όχι να πεις γιατί γράφτηκε.

Η ΔΟΕ δεν προστάτευσε την ειρήνη, προστάτευσε την άνεση. Δεν υπερασπίστηκε την τέχνη, υπέκυψε στην πίεση.

Και ΔΕΝ έμεινε ουδέτερη.
Επέλεξε πλευρά μέσω της σιωπής.

Ο Πλάτων είπε: "Η σιωπή, στις κρίσιμες στιγμές, γίνεται συνενοχή..."

Για τους λαούς που έχουν βιώσει εκτοπισμό, απώλεια και άρνηση, το όνομα είναι συχνά το τελευταίο καταφύγιο. Όταν χάνεται κι αυτό, δεν μιλάμε πια για κανονισμούς αλλά για συμβολική εξάλειψη. 

Είναι λυπηρό διότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν για να υμνούν τον άνθρωπο... όχι για να του λένε ποια λέξη επιτρέπεται να θυμάται...

ΣΗΜ: Όσο κρατούν οι μνήμες, οι φόβοι θα μεγαλώνουν... Και οι μνήμες κάθαρσης ενός έθνους μένουν για πάντα ζωντανές...

Karina & Nikita... Η αλήθεια είναι πως...
Θα θυμούνται άπαντες ΚΑΙ το Artsakh ΚΑΙ εσάς!!

15 Φεβρουαρίου, θα σας θαυμάσουμε
και...
Καλή σας επιτυχία!! - Πηγή: Artemis Nahabetian