12/3/2026
Ο Λάμπρος Κατσώνης γεννήθηκε το 1752, στη Λιβαδειά. Νεαρός, έζησε την τραγωδία των ορλοφικών και της εγκατάλειψης των Ελλήνων από την Αικατερίνη Β’ της Ρωσίας (1769).
Στα 35 του, ήταν πια χιλίαρχος του ρωσικού στρατού, όταν η Αικατερίνη συμμάχησε με τον Ιωσήφ Β’ της Αυστρίας και κήρυξε τον πόλεμο κατά της Τουρκίας (1787). Σκοπός τους ήταν ο διαμελισμός της οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά το πρότυπο της Πολωνίας, το 1772.
Ο πόλεμος συνεχιζόταν, όταν ο Λάμπρος Κατσώνης ξεκίνησε από την Τεργέστη με ένα μικρό στόλο που δημιουργήθηκε από συνεισφορές Ελλήνων. Πλέοντας προς το Αιγαίο, συνελάμβανε όποιο τουρκικό πλοίο συναντούσε. Έφτασε να διαθέτει 16 πλοία, παρέλαβε και τον οπλαρχηγό Γεώργιο Αντρούτσο με 500 άντρες και καταναυμάχησε τον τουρκικό στόλο αρκετές φορές.
Η μεγάλη ναυμαχία έγινε το 1790, ανάμεσα στην Άνδρο και την Εύβοια. Τσάκισε τον τουρκικό στόλο αλλά έμεινε με επτά μόνο πλοία. Την επομένη, βρέθηκε ανάμεσα σε δυο στόλους και νικήθηκε. Κατάφερε, όμως, να σωθεί και να συνεχίσει τον αγώνα, ώσπου, στις 9 Ιανουαρίου 1792, η Αικατερίνη σταμάτησε τον πόλεμο με τη συνθήκη του Ιασίου κι έστρεψε, ξανά, τις βλέψεις της προς την Πολωνία. Κάλεσε τον Λάμπρο Κατσώνη να καταθέσει τα όπλα. Εκείνος αρνήθηκε.
Στις 12 Μαρτίου 1792, εξέδωσε την «φανέρωσιν του εξοχωτάτου χιλιάρχου και ιππέως Λάμπρου Κατσώνη», με την οποία κατάγγειλε τη στάση της Αικατερίνης και διακήρυξε πως μόνο με τις δικές τους δυνάμεις θα κατακτήσουν οι Έλληνες την ελευθερία τους. Βγήκε με τον Ανδρούτσο στη Μάνη και προσπάθησε να την επαναστατήσει. Νικήθηκε στο Ταίναρο. Ο Ανδρούτσος, με τους 500 του, ξεκίνησε μια τρομερή πορεία, πολεμώντας σαράντα μερόνυχτα με 6.000 Τούρκους. Έχασε εκατό άντρες αλλά έφτασε στην Πρέβεζα, ενώ οι διώκτες του είχαν 1500 νεκρούς.
Ο Λάμπρος Κατσώνης πέρασε στην Ιθάκη κι από εκεί στην Κριμαία, όπου
έζησε ως το θάνατό του, το 1804. Δέκα χρόνια αργότερα, δημιουργήθηκε η
Φιλική Εταιρεία που έκανε πράξη το περιεχόμενο της φανέρωσης. Πηγή (Φωτογραφία: Μηχανή του Χρόνου)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου