17/2/2025
Ξυπνώντας ἕνα πρωϊνό ἄκουσα τόν ἀέρα, ἄγρια θυμωμένο, νά μαλώνει μέ τήν βροχή. Ἀνοίγω τό παράθυρο, τσουχτερότατο κρύο. Κι ἐκεῖ εἶναι πιά πού συνέλαβα τόν ἑαυτό μου νά γκρινιάζει.
Κλειώ-Σταυρούλα Κουράση
Ἦταν ἀνάγκη νά συνδυασθοῦν ὅλα μαζί, ἀέρας, βροχή, κρύο, σήμερα πού εἶχα ἕνα σωρό δουλειές στήν Ἀθήνα, οἱ ὁποῖες δέν ἔπαιρναν ἀναβολή. Σχεδόν αὐτόματα ὅμως σταμάτησα.
Δέν εἶναι καλό πράγμα ἡ ἀχαριστία, συλλογίστηκα. Ζοῦμε σέ ἕνα ἀπό τά καλύτερα κλίματα τοῦ κόσμου.
Τί νά ποῦν οἱ κάτοικοι τῆς Ν. Ἀν. Ἀσίας, ὅπου οἱ μουσῶνες φέρνουν κατακλυσμιαῖες βροχές, οἱ ὁποῖες κάποιες φορές καταστρέφουν σοδειές, πνίγουν ἀνθρώπους καί ζῶα.
Στήν εἰδυλλιακή Φλόριντα τυφῶνες, ἀμμοθύελλες στόν Νότο τῆς Τυνησίας.
Θυμᾶμαι, ἐκεῖ πού οἱ τουρίστες ἀνέβαιναν στίς καμῆλες γιά ἕναν περίπατο στήν ἔρημο, ἕνα μικρό χωριό – καταυλισμός βρισκόταν στήν τρίτη κατά σειρά τοποθεσία του.
Ἀπό τίς δυό προηγούμενες θέσεις του εἶχε μεταφερθεῖ γιατί, σταδιακά, τό εἶχαν παραχώσει ἀνεμοθύελλες. Ὁ ἀέρας φυσάει μέ τέτοια ἔνταση, πού κόκκοι ἄμμου ἔχουν ἀνιχνευθεῖ ἀπό τούς εἰδικούς, στήν… Ἀλάσκα!
Καί ἐπειδή θά ἀργοῦσα πολύ ἄν ἀναλογιζόμουν ἀνυπόφορη ζέστη, πηχτή ὑγρασία, χιόνια πού δέν λυώνουν ποτέ, καί τόσες ἄλλες δύσκολες καιρικές συνθῆκες ὅπου γῆς, φόρεσα τό ἀδιάβροχο καί τίς γαλότσες μου, ἅρπαξα τήν ὀμπρέλα καί ἀνοίγοντας ἀποφασιστικά τήν πόρτα, βγῆκα εἰς ἀναζήτησιν ταξί.
Ἐκεῖ πιά, σέ αὐτό τό σημεῖο δέν βοηθοῦν οἱ λογικές σκέψεις, χρειάζεται νά ἔχεις καί λίγη… τύχη!
Ἀντιγραφή γιὰ τὸ «σπιτὰκι τῆς Μέλιας»
Σύνδεσμος
Μηνιαῖο περιοδικό Ἑλληνορθόδοξης Μαρτυρίας
Χριστιανική Στέγη Καλαμάτας
Ἔτος 47ο – Φεβρουάριος 2013 – Τεῦχος 476
Ἡ εἰκόνα εἶναι ἔργο τῆς Nino Chakvetadze ἀπὸ: Pinterest
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου