15/7/2026
Είναι από αυτά τα νέα που δεν θέλεις να ακούσεις, δεν θέλεις να διαβάσεις, δεν θέλεις να πιστέψεις. Γιατί είναι τόσο βίαιη η πραγματικότητα που μαρτυρούν, που σε ταράσσει συθέμελα…
Την Κατερίνα Παπά πολλοί από εμάς την γνωρίσαμε στους δρόμους, στα μεγάλα συλλαλητήρια για την Μακεδονία μας.
Ήταν παντού! Με ανιδιοτέλεια, με θάρρος, με φωνή καθάρια, με βλέμμα αστραφτερό, με κορμοστασιά αγέρωχη, με πατριωτισμό που έρρεε μέσα από κάθε λέξη, κάθε κίνηση, κάθε μορφασμό της!
Η Κατερίνα δεν δίσταζε να συγκρουστεί με τις αστυνομικές δυνάμεις που ο τότε πρωθυπουργός, ο προδότης Τσίπρας, έβγαζε στους δρόμους για να μας κυνηγήσουν αμείλικτα, με χημικά και απειλές κάθε είδους.
Θυμάμαι, εκείνη την φορά, στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, όπου είχαμε συγκεντρωθεί οι πατριώτες, ενώ οι δρόμοι είχαν κλείσει για να ΄ρθει ο Τσίπρας να μιλήσει στην πόλη μας. Η Κατερίνα μας όρμησε μπροστά, για να διαμαρτυρηθεί για τούτη την επίσημη επίσκεψη και τότε την άρπαξαν οι αστυνομικοί, αυτή άοπλη, εκείνοι οπλισμένοι, και την έσπρωξαν με την βία στην αστυνομική κλούβα…
Θάρρος περίσσιο είχε το κορίτσι μας, η φωνή της φτάνει στα αυτιά μας μέχρι σήμερα, σήμερα που έγινε άγγελος!...
Και πού δεν ήταν παρούσα! Έξω από την πόλη ή μέσα στην πόλη, εκεί στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, τον οποίο λάτρευε, όπως λάτρευε, χωρίς να περιμένει ανταλλάγματα, και την Μακεδονία μας.
Αν η Κατερίνα Παπά ζούσε στα χρόνια του Μακεδονικού Αγώνα, δεν θα ήταν κλεισμένη και φοβισμένη στο σπίτι της. Θα ήταν κατάσκοπος ντυμένη, μια ζητιάνα για παράδειγμα, για να μεταφέρει πολύτιμες πληροφορίες στους Μακεδονομάχους μας. Ή θα ήταν με το όπλο στο χέρι, σε κάποιο βουνό, μαζί με άλλους Αγωνιστές, για να πολεμήσει τούρκους και σλάβους. Ή θα ήταν δασκάλα για να μαθαίνει στους Έλληνες να αγαπούν την αλεξανδρινή γη και τον ελληνισμό.
Η ανδρεία χαρακτήριζε την Κατερίνα Παπά, αυτήν την μοναδική Μακεδόνισσα, την οποία επαινούμε σήμερα με βαθύ πόνο ψυχής και την αποχαιρετούμε με τα λόγια του Πλάτωνα:
Ανδρεία είναι συνήθεια της ψυχής αμετακίνητος από τον φόβον. Θάρρος πολεμικόν, πλήρης γνώση των πολεμικών προβλημάτων. Κυριαρχία ψυχής ενώπιον των φοβερών και των δεινών. Τόλμη υπακούσασα εις την φρόνησιν. Αταραξία εις την αναμονήν του θανάτου. Συνήθεια, η οποία διαφυλάττει ορθότητα σκέψεως ενώπιον των κινδύνων. Δύναμη αντίρροπος προς τον κίνδυνον. Δύναμη επιμένουσα εις την αρετήν, γαλήνη της ψυχής εις ό,τι αφορά αυτά, τα οποία φαίνονται κατά την ορθήν κρίσιν φοβερά και τολμηρά. Συνήθεια που μένει προσηλωμένη εις τον ηθικόν νόμον.
Καλό ταξίδι στο φως Κατερίνα Παπά!
Νίκη Μάρκου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου