Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γενοκτονία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γενοκτονία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ο μαζικός διωγμός Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης τον Μάρτιο του 1964 - Κόλαση ο πόνος μας και η ατιμωρησία των ενόχων

 

 19/3/2026

16/3/1964.— Νέο μεγάλο κύμα διωγμῶν, τρομοκρατίας καὶ ἀπελάσεων Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ξεριζωμὸ τους ἀπό τὰ σπίτια καὶ τὴν περιουσία τους. Μὲ τὸ μαχαίρι στὸ λαιμὸ,

Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, 19 Μαΐου: Λευκός θάνατος, το φρικτό σχέδιο βάσει του οποίου οι Τούρκοι δολοφονούσαν τους Έλληνες

 19/5/2025

Ένα απέραντο νεκροταφείο γινότανε οι τόποι των Ελλήνων, ο Πόντος μέρα τη μέρα, χρόνο το χρόνο, καιγότανε και αφανιζότανε, μα κανείς, κανείς, κανείς, δεν άκουγε τις κραυγές των Ελλήνων. Αλλά, διαβάζοντας την παρακάτω μαρτυρία, η ψυχή μας κλαίει και η λογική μας νεκρώνει. Όχι, με τους Τούρκους δεν μπορεί ο Έλληνας να γίνει φίλος, όχι, όχι!...

19 Μαΐου - Ο Κ. Π. Καβάφης για την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου: Ν’ αοιλλή εμάς να βάϊ εμάς η Ρωμανία πάρθεν

18/5/2025

O Πάρθεν

Τι έγιναν τα χαμένα παιδιά στην Γενοκτονία των Ποντίων

 Πορεία στην μαρτυρική εξορία…
19/5/2024

Η δραματική περίπτωση της Ποντιοπούλας Παρθένας, που χάθηκε στους διωγμούς το 1920 και βρέθηκε ως Αϊσέ, μετά από 60 χρόνια!

Η έξοδος των Ελλήνων από τη Ζέλετσα του Καρς – Φόβος, θρήνος, απόγνωση

Τα αδέλφια Χατζη(γ)ερίδη. Η φωτογραφίας τους υπάρχει και στο εξώφυλλο του βιβλίου «Ζέλετσα Κυβερνείου Καρς Καυκάσου – Ιστορία, λαογραφία, πολιτισμός» (φωτ.: αρχείο Κωνσταντίνου Γ. Παυλίδη)

14/5/2024

Προσφυγιά πάνω στην προσφυγιά. Αυτή ήταν η πραγματικότητα για πολλούς Έλληνες του Πόντου που κυνηγημένοι χρειάστηκε να μαζέψουν τις ζωές τους σε μπόγους και να αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο μέλλον.

14 Σεπτεμβρίου, ξεχνώ σημαίνει πεθαίνω: Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης

Έλληνες θρηνούν συγγενείς τους που σφαγιάστηκαν στην Σμύρνη, το 1922 (Πηγή).
14/9/2023

Το 1998 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης από το τουρκικό κράτος. Αλλά! Μπορεί να "χωρέσει" ο θρήνος μέσα σε λέξεις; Μπορεί ο ξεριζωμός να "στριμωχτεί" μέσα σε κάποια κείμενα;

Επισκεφθείτε την Τραπεζούντα κ. πρωθυπουργέ, γιατί 100 χρόνια σιωπής είναι πάρα πολλά

29/7/2023

Πατρίδα είναι εκείνο το μέρος που ενώ δεν το έχεις ζήσει εσύ, αλλά οι πρόγονοί σου, σε καλεί να πας, για να πατήσεις το χορτάρι των βουνών της και για να κλάψεις πάνω στα πεσμένα ερείπια και στα σπασμένα καμπαναριά... 100 χρόνια σιωπής είναι πάρα πολλά...

Εξόργισε τους Ποντίους η Ναταλία Γερμανού που είπε, τελικά, ότι έκανε πλάκα!...


 29/5/2023

Η Ναταλία Γερμανού και ο συνεργάτης της στην εκπομπή του Σαββάτου αστειεύτηκαν κατά της Γενοκτονίας των Ποντίων, προβάλλοντας την φωτογραφία του σφαγέα Κεμάλ. Δίκαιη η οργή της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας,

Γενοκτονία, 19 Μαΐου 1919, αιώνιος θρήνος: Έπεφταν οι τούρκοι με λύσσα πάνω στα μωρά, και μετά τα έκαιγαν μαζί με τις μάνες τους...


 19/5/2023

Ένα κείμενο γεμάτο σπαραγμό και θρήνο για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και μία κραυγή αγωνίας για το μέλλον που δεν θα ξημερώσει ελπιδοφόρο, αν συνεχίσουμε να ρίχνουμε λάσπη στο ένδοξο παρελθόν μας. 

Αναστάσιος Παπαδόπουλος: Ήταν ένας ήρωας, τον δολοφόνησαν οι Τσέτες, όπως και 353.000 Έλληνες - Γενοκτονία και οι τούρκοι δεν τιμωρήθηκαν ποτέ!

19/5/2023

Στα δυτικά του Πόντου ζούσε ο Παπαδόπουλος Αναστάσιος, που είχε γεννηθεί στο χωριό Εντίκ Πινάρ στην χαμένη πια για εμάς επαρχία Έρπαας το 1896. Έλληνας οπλαρχηγός, λεβέντης από τους σπάνιους της φυλής μας, κι αυτό το αναγνώρισε η ιστορία που τον αποκάλεσε Πόντιο Κολοκοτρώνη.