19/3/2026
16/3/1964.— Νέο μεγάλο κύμα διωγμῶν, τρομοκρατίας καὶ ἀπελάσεων Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ξεριζωμὸ τους ἀπό τὰ σπίτια καὶ τὴν περιουσία τους. Μὲ τὸ μαχαίρι στὸ λαιμὸ,
19/3/2026
16/3/1964.— Νέο μεγάλο κύμα διωγμῶν, τρομοκρατίας καὶ ἀπελάσεων Ἑλλήνων στὴν Κωνσταντινούπολη, μὲ ἀποτέλεσμα τὸν ξεριζωμὸ τους ἀπό τὰ σπίτια καὶ τὴν περιουσία τους. Μὲ τὸ μαχαίρι στὸ λαιμὸ,
![]() |
| Τα αδέλφια Χατζη(γ)ερίδη. Η φωτογραφίας τους υπάρχει και στο εξώφυλλο του βιβλίου «Ζέλετσα Κυβερνείου Καρς Καυκάσου – Ιστορία, λαογραφία, πολιτισμός» (φωτ.: αρχείο Κωνσταντίνου Γ. Παυλίδη) |
14/5/2024
Προσφυγιά πάνω στην προσφυγιά. Αυτή ήταν η πραγματικότητα για πολλούς Έλληνες του Πόντου που κυνηγημένοι χρειάστηκε να μαζέψουν τις ζωές τους σε μπόγους και να αντιμετωπίσουν ένα αβέβαιο μέλλον.
20/2/2024
Με τους Τούρκους συμπράττουν και Εβραίοι οι οποίοι απελάμβανον πάσης προστασίας και υποστηρίξεως εκ μέρους της Ελληνικής Διοικήσεων.
![]() |
| Έλληνες θρηνούν συγγενείς τους που σφαγιάστηκαν στην Σμύρνη, το 1922 (Πηγή). |
Το 1998 η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε ομόφωνα την ανακήρυξη της 14ης Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και της Ανατολικής Θράκης από το τουρκικό κράτος. Αλλά! Μπορεί να "χωρέσει" ο θρήνος μέσα σε λέξεις; Μπορεί ο ξεριζωμός να "στριμωχτεί" μέσα σε κάποια κείμενα;
29/7/2023
Πατρίδα είναι εκείνο το μέρος που ενώ δεν το έχεις ζήσει εσύ, αλλά οι πρόγονοί σου, σε καλεί να πας, για να πατήσεις το χορτάρι των βουνών της και για να κλάψεις πάνω στα πεσμένα ερείπια και στα σπασμένα καμπαναριά... 100 χρόνια σιωπής είναι πάρα πολλά...
29/5/2023
Η Ναταλία Γερμανού και ο συνεργάτης της στην εκπομπή του Σαββάτου αστειεύτηκαν κατά της Γενοκτονίας των Ποντίων, προβάλλοντας την φωτογραφία του σφαγέα Κεμάλ. Δίκαιη η οργή της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας,
Οι πρόσφυγες αποθνήσκουν στους χιονοσκεπασμένους κάμπους της Μακεδονίας - Έλληνες πού είστε;
19/5/2023
Ένα κείμενο γεμάτο σπαραγμό και θρήνο για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, αλλά και μία κραυγή αγωνίας για το μέλλον που δεν θα ξημερώσει ελπιδοφόρο, αν συνεχίσουμε να ρίχνουμε λάσπη στο ένδοξο παρελθόν μας.
Στα δυτικά του Πόντου ζούσε ο Παπαδόπουλος Αναστάσιος, που είχε γεννηθεί στο χωριό Εντίκ Πινάρ στην χαμένη πια για εμάς επαρχία Έρπαας το 1896. Έλληνας οπλαρχηγός, λεβέντης από τους σπάνιους της φυλής μας, κι αυτό το αναγνώρισε η ιστορία που τον αποκάλεσε Πόντιο Κολοκοτρώνη.